• Brak danych.

• Brak danych.

• Pokrój: 20-50 cm wysokości. Są bardzo smukłe, zwłaszcza starsze rośliny.
• Liść: Liście tworzą kielich, w którym zbiera się woda; nie wypływa ona dzięki temu, że liście mocno zachodzą na siebie. Są one pokryte białawym nalotem, który, podobnie jak u Catopsis, odbija światło UV, które wabi owady oraz nadaje śliskość liściom. Ponadto, gdy już owad zbliży się do rośliny, jest wabiony także przez słodko pachnącą wodę w kielichu. Liście mają żółto-zielony kolor i rynnowaty kształt, są sztywne, zazwyczaj nie wyginają się w dół jak u Catopsis (zdarza się to jedynie starszym liściom) 
• Korzeń: Brak danych.
• Kwiatostan: 60-70 cm łodyga z dużą ilością kwiatów. 
• Kwiat: Biały, posiada 3 płatki i 4 pręciki
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  .
• Okres kwitnienia: Wiosna, lato.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Nie.
• Nasiona: Brak danych.
• Liczba chromosomów: Brak danych. 
• Długość życia: Roślina wieloletnia.
• Uwagi: Brak.

• Temperatura: Bardzo tolerancyjna, optymalny zakres to 15-30 °C.  
• Oświetlenie: Lubi duże ilości mocnego światła 
• Podlewanie: Lubi mieć podłoże wilgotne, ale nie mokre, wrażliwa na przelewanie. Warto napełniać wnętrze kielicha wodą.
• Wilgotność powietrza: Lubi podwyższoną wilgotność powietrza, ale nie jest ona konieczna do prawidłowego wzrostu rośliny.
• Podłoże: Torf i gruboziarnisty piasek w stosunku 1:1 lub mech sphagnum, aczkolwiek da się ją hodować także w samym torfie. 

• Starsze rośliny często wypuszczają odrosty przy podstawie.

Ciepłe, słoneczne, ubogie w minerały, mocno kwaśne, piaszczyste sawanny i bagna powyżej 1200 m n.p.m. o wysokiej wilgotności powietrza. Rośnie tam również wiele innych roślin owadożernych, takich jak rosiczki, pływacze, żelinsee i Heliamphora heterodoxa. Mogą też rosnąć jako epifit

Południowa Wenezuela i Gujana.

Odkrył ją John Gilbert Baker w 1882 roku.

•  Uznaje się, że owady w kielichu rozkładane są przez bakterie i inne mikroorganizmy, jednakże w 2005 roku odkryto, że roślina wytwarza enzymy rozkładające fosforany. Po rozłożeniu ofiar roślina wchłania potrzebne substancje przez liście. 

•  Brak.