Brak danych.

Brak danych.

• Pokrój: Brak danych.
• Liść: Woskowy proszek, który okrywa podstawę liści i, w mniejszym stopniu, całe liście, odbija promieniowanie UV, które ma przyciągnąć owady. Proszek ten jest w dodatku śliski, podobny do talku i utrudnia owadom ucieczkę z kielicha. Owady są rozkładane przez bakterie i grzyby, roślina wchłania powstałe w ten sposób substancje. W kielichu panuje bardzo niskie pH, prawdopodobnie po to, by ułatwić asymilację substancji i rozkład owadów.
  Liście są twarde, rynnowate, pokryte białawym nalotem (pyłkiem), ostro zakończone, lekko wygięte w dół (im starsze, tym bardziej), układają się w kształt kielicha, w którym zbiera się woda. Osiągają długość 30-70 cm, średnio jest to 40 cm.
• Korzeń: Korzenie służą głównie do przyczepu do gałęzi; są niewielkie, ale mocne.
• Kwiatostan i kwiat: Roślina dwupienna
  Na jednej roślinie występują kwiaty zawierające tylko pręciki

  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.

  lub tylko słupki

  Żeński organ generatywny, w jednej z jego częsci wytwarzane są nasiona, zazwyczaj znajduje się w centrum kwiatu.

  , odpowiednik rozdzielnopłciowosci u zwierząt.
  , tzn. występują osobniki żeńskie i męskie. Płatki białe, kwiaty mają 0,5-3 cm wielkości, pęd kwiatowy osiąga do 1 m wysokości. Kwiatostan typu kłos złożony. Roślina usycha po kwitnięciu. Kwitnięcie następuje około 3 lata po wykiełkowaniu. W przypadku rośliny uzyskanej przez podział na kwiat czeka się około 1 roku.
  Roślina zazwyczaj przed kwitnieniem wypuszcza u swojej podstawy nową roślinę (około 1-3 sztuki).
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Nie, potrzebne są dwa osobniki odmiennej płci.
• Nasiona: Nasiona kiełkują od kilku tygodni do kilku miesięcy.
• Długość życia: Roślina wieloletnia, ale usycha po kwitnięciu.

• Oświetlenie: W naturze roślina rośnie w półcieniu lub na pełnym słońcu, dopóki więc nie przeprowadzi się więcej doświadczeń, takie warunki powinniśmy jej zapewnić.
• Podlewanie i wilgotność powietrza: 60-90%, najlepiej, by nie spadała poniżej 75%.
• Podłoże: 1/2 torfu, 3/10 mchu torfowca i 1/5 kory lub włókna i wiórków kokosowych.
• Temperatura: 15-35 °C w lecie i 10-25 °C w zimie; roślina lubi nocne spadki temperatury, jednak nie są one konieczne.
• Okres spoczynku: Nie.

• przez podział: Brak danych.
• przez nasiona: Brak danych.

Rośnie jako epifit

Brak danych.

Po raz pierwszy roślina została opisana w 1805 roku. Nazwana Renealmia pendula przez Gaertnera (nie mylić z Catopsis pendula) i Tillandsia pendula przez Thunberg ex Gaertner w tym samym roku.
W 1830 roku w książce Systema Vegetabilium została sklasyfikowana przez Josepha Augusta Schultesa i Juliusa Hermanna Schultesa jako Tillandsia berteroniana.
Została także przeklasyfikowana z Tillandsia berteroniana w 1864 roku przez Brongniarta na Pogospermum berteronianum, jednak nie została ona uznana(?).
Ostatniej klasyfikacji dokonał Mez, przemianowując roślinę na Catopsis mosenii, jednak w myśl zasady zachowywania drugiego członu nazwy, finalna nazwa brzmi Catopsis berteroniana.

Brak.

Brak.