• D. californica ‘Othello’/ 'all green' - forma bez czerwonego barwnika w liściach, kwitnąca na żółto
• D. californica 'all red'
• D. californica 'red-green (bicolor)'.

Dzikie darlingtonie są zielone w umiarkowanym świetle, stają się dwukolorowe pod wpływem intensywnych promieni słońca.

• Pokrój: Liście tworzą rozetkę, część liści rośnie w górę (liście starsze), część płoży się po ziemi (młodsze).
• Liście: Liście mają postać tub wyrastających pionowo z kłącza. Szczyt jest mocno zgięty ku dołowi, przez co tworzy się rodzaj napuszonego kaptura. Jest to również zabezpieczenie przed ucieczką ofiary, gdyż otwór znajduje się w dole. Owad usiłuje się wydostać przez przeźroczyste plamki na 'łbie' rośliny i nie zauważa otworu. Sam otwór ma lekko sercowaty kształt, jest zaopatrzony od dołu w rozwidlony wyrostek, przypominający wielorybi ogon lub język węża. Przez całą długość tuby biegnie szew, wyznaczający miejsce zrośnięcia; kończy się on przy otworze, po przeciwnej stronie niż wyrostek. Największe kaptury roślina produkuje wiosną, przed kwitnieniem, w ciągu lata rosną sporo mniejsze.
• Korzeń: Roślina ta tworzy podziemne kłącza, na których wyrastają rośliny potomne. Korzenie są stosunkowo grube i kruche.
• Kwiatostan i kwiaty: Kwiaty posiadają pięć zielonych działek kielicha
  uzupełnic
  , pięć purpurowych płatków krótszych niż działki. Ilość pręcików
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  i zalążni: dwanaście do piętnastu pręcików
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  , jedna zalążnia. Kwiaty są umieszczone na wysokim pędzie, pojedynczo, zazwyczaj zielono-żółto-czerwono-brązowe. Wydzielają nieprzyjemny zapach.
• Okres kwitnienia: Od maja do czerwca/lipca.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Nie. Podejrzewa się, że istnieje jeden gatunek owadów zapylający je, ale nie udało się go zaobserwować; spekuluje się, że jest to nocny owad lub jakiś gatunek muchy przyciągany przez nieprzyjemny zapach.
• Nasiona: Produkcja nasion trwa od 2 do 3 miesięcy. Nasiona są pokryte szczeciniastymi wyrostkami, dla ułatwienia przenoszenia ich przez zwierzęta. Wielkość nasion 2-3 mm/1 mm (długość/szerokość), kolor brązowy.
• Długość życia: Roślina wieloletnia, dojrzałość osiąga po 7-10 latach od wysiania.

• Temperatura: W dzień od 15 do 35 °C. W nocy od 12 do 15 °C.
• Oświetlenie: W naturze rośnie w pełnym słońcu lub na obszarach częściowo zacienionych. Im więcej słońca, tym bardziej wybarwiona będzie roślina. W domu można ją hodować na oknie wschodnim lub południowym.
• Podlewanie i wilgotność powietrza: Podlewamy zawsze od góry tylko chłodną wodą, podłoże powinno być stale wilgotne.Rośliny lubią podwyższoną wilgotność powietrza, jednak nie jest ona niezbędna do rozwoju.
• Podłoże: Włóknisty torf mieszany z perlitem lub żywym mchem torfowcem w stosunku 1:1
• Okres spoczynku: Rośliny te zimują od listopada do marca. W tym czasie zamierają często aż do kłącza, nie są produkowane nowe liście. Zimowanie jest potrzebne, jeśli chcemy, by nasza darlingtonia długo żyła.

• nasiona: Nasiona przed wysianiem należy przestratyfikować, a następnie wysiać na podłoże. Kiełkowanie trwa około 2 tygodnie. Procent nasion, które wschodzą, to zwykle ponad 50%.
• kłącza: Darlingtonia w starszym wieku wyprowadza kłącza. Te podczas przesadzania można oddzielić i umieścić w nowych doniczkach lub po prostu wyprowadzić w kierunku powierzchni. Urosną na nich nowe stożki wzrostu, które w późniejszym terminie będzie można oddzielić i przetransferować do innych pojemników.

Okolice Kalifornii i Oregonu, obszary górskie i wybrzeża. Rośnie na bagnach i w okolicach płynącej wody, na łąkach wśród traw oraz zarośli.

Darlingtonię odkrył William D. Brackenridge w 1841 roku na Mount Shasta. Dwanaście lat później John Torrey, który sporządził opis rośliny, nadał jej również nazwę, upamiętniając w niej nazwisko swojego przyjaciela dr Williama Darlingtona.
W 1891 roku zmieniono nazwę Torreya na Chrysamphora californica, jednak później powrócono do pierwotnej nazwy.