W hodowli występują odmiany o kwiatach czerwonych, białych lub pomarańczowych. Pod względem rozmiaru wyselekcjonowano także odmianę giant.

• Wygląd: Drosera adelae ma bardzo cienkie liście, co sprawia, że jest wrażliwa na zmiany wilgotności powietrza. Liście są wąsko lancetowate i mogą osiągać nawet do 20 cm długości. Na nich znajdują się liczne włoski, podobnie jak u innych rosiczek. Kwiaty u tego gatunku przypominają małe gwiazdki o 5 czerwonych płatkach i żółtym wnętrzu lub o białych płatkach i żółtym wnętrzu. Są bardzo małe, osiągają średnicę około 0,5 cm. Zwykle wyrastają na długim kwiatostanie, otwierają się stopniowo, a ich liczba może przekroczyć nawet 20 sztuk.
  Dorosły liść
   Młody liść 
  Kwiat

• Okres kwitnienia: Brak danych.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Nie. Nie da się jej zapylić manualnie własnym pyłkiem, a przynajmniej nie przynosi to odpowiednich efektów. Prawdopodobnie wymagana jest odmienna genetycznie roślina.
• Kiełkowanie: Brak danych.
• Długość życia: Roślina wieloletnia.
• Liczba par chromosomów: 14/15 (wg różnych źródeł).

• Oświetlenie: Roślina może rosnąć w wielu warunkach oświetleniowych: od częściowo zacienionego do bezpośrednio nasłonecznionego miejsca. W zacienionym miejscu liście będą zielone i będą wyrastać nieco dłuższe. W miejscach o mocniejszym oświetleniu roślina będzie produkować relatywnie krótsze liście niż ta postawiona w miejscu zacienionym. Mniejsza długość liści będzie jednak wynagrodzona piękniejszym kolorem. W mocnym świetle roślina przybiera czerwony kolor, a gdy pojawią się na niej krople, to mało która rosiczka będzie się mogła równać z jej pięknem. Wschodnie okna okazują się być dla niej najlepsze w czasie lata. Jeśli nie jesteśmy w stanie zapewnić dobrego oświetlenia na parapecie, to świetlówki o łącznej mocy 40 W powinny być dla tej rośliny wystarczające. Świetlówki powinno się zawiesić około 20 cm nad roślinami dla najlepszego efektu. Polecany czas naświetlania to 14-16 godzin wiosną i latem oraz 8-10 godzin przez resztę roku.
• Podłoże: Stanowczo podstawą podłoża tej rosiczki powinien być mech torfowiec. Pozwala on roślinie na szybkie namnażanie te rośliny, zarówno przez korzenie, jak i liście. Mech można wymieszać z torfem dla ułatwionej gospodarki wodnej w doniczkach. Przesadzać tę roślinę można o każdej porze roku.
• Podlewanie: Roślina powinna stać w wodzie. Nie wolno dopuścić, by podłoże w doniczce wyschło, bo doprowadzi to roślinę do nie najlepszego stanu.
• Wilgotność: Roślina może być trzymana na słonecznym parapecie i nie jest konieczna wysoka wilgotność.
• Dokarmianie: Konieczne tylko w przypadku trzymania roślin w terrarium.

Środowiskiem naturalnym tej rosiczki są wilgotne, tropikalne lasy. Rośliny te rosną wzdłuż wilgotnych, torfowych brzegów wolno płynących strumyków. Są to jasne miejsca, ale światło tam docierające zwykle jest mocno rozproszone. Panuje tam klimat podrównikowy wilgotny, w północnej części półwyspu - typu monsunowego. Pora deszczowa trwa od listopada do kwietnia, a pora sucha od maja do października. Roczne opady są wysokie i sięgają od ok. 700 mm na południu do 4000 mm na północy. Występują tam liczne rzeki. Naturalną roślinność stanowią lasy eukaliptusowe, które porastają większość obszaru półwyspu Jork, wschodnie wybrzeże porasta dżungla.

Drosera adelae została odkryta w 1864 roku przez Barona Ferdinanda Jacoba Heinrich von Müllera - botanika, lekarza i geografa.