Drosera affinis

Mapa występowania Drosera affinis Mapa występowania Drosera affinis

• Drosera affinis x madagascariensis.

• Pokrój: Roślina tworzy łodygę dorastającą do 25 cm wysokości.
• Liść: Liście wznoszą się do góry. Ogonek liściowy wąski, lancetowaty, dorastający do 70 mm długości i 2 mm szerokości; wysmukła blaszka liściowa dorastająca do 13 mm długości.
• Korzeń: Brak danych.
• Kwiatostan i kwiat: Rosiczka ta produkuje 1-4 pędy kwiatowe o długości 30 cm, na których znajduje się 13 drobnych, pięciopłatkowych, różowych kwiatów.
• Okres kwitnienia: Brak danych.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Tak.
• Nasiona: Ciemnobrązowe o długości 0,7-0,9 mm i szerokości 0,2 mm.
• Długość życia: Roślina wieloletnia.
• Liczba chromosomów: Brak danych.

• Temperatura: 20-25 °C.
• Oświetlenie: Roślina lubi duże ilości światła. Odpowiedni będzie południowy parapet.
• Podlewanie i wilgotność powietrza: Rosiczka ta lubi podwyższoną wilgotność - ok. 80%.
• Podłoże: Odpowiednim podłożem będzie torf kwaśny o pH 3,5-5 oraz torf kwaśny zmieszany z gruboziarnistym piaskiem w stosunku 2:1.
• Okres spoczynku: Nie.

• przez podział: Proces ten zachodzi samoczynnie. Młode rośliny wyrastają u podstaw starszych.
• przez sadzonki liściowe: Liść kładziemy na torfie i przysypujemy jego koniec. Utrzymujemy stałą wilgotność i temperaturę. Ten sposób rozmnażania jest mało efektywny.
• przez nasiona: Nasiona wysiewamy na torf kwaśny. Kluczowymi warunkami ich kiełkowania są: duża ilość światła oraz podwyższona wilgotność. Jakkolwiek ta druga nie jest konieczna, przyśpiesza cały proces. Pamiętajmy więc, by postawić rośliny w słonecznym miejscu. Kiełkowanie nie zajmuje zwykle więcej niż 2 tygodnie. Należy wtedy pamiętać, by siewki regularnie podlewać. Gdy osiągną wielkość około 0,5 cm, można je przesadzić do nowego podłoża. Można je też wtedy dokarmiać muszkami owocówkami. Znacząco przyspieszy to proces ich wzrostu. Ciężko jest jednak uzyskać nasiona w naszej strefie klimatycznej bez ludzkiej ingerencji, gdyż do zakwitnięcia roślina ta potrzebuje bardzo dużych ilości mocnego, bezpośredniego światła. Taki efekt możemy uzyskać stosując silne, długotrwałe, sztuczne oświetlenie.

Środowiskiem naturalnym rośliny są bagniste tereny ubogie w związki mineralne. Rośnie ona na otwartej przestrzeni na wysokości 900-2200 m n.p.m. Klimatem tam panującym jest klimat równikowy typ podrównikowy wilgotny, gdzie temperatura 20 °C panuje przez cały rok, jedna lub dwie pory deszczowe, opady w granicach 1000-2000 mm.

Angola, Demokratyczna Republika Konga, Malawi, Zimbabwe, Tanzania, Zair, Zambia.

Roślina została odkryta przez Friedricha Welwitscha i Daniela Olivera. Opis rośliny możemy znaleźć w publikacji Flora of Tropical Africa z 1871 roku.

• Brak.

Roślina ma bardzo małe szanse na zakwitnięcie w naszej strefie klimatycznej. Do zakwitnięcia w hodowli domowej potrzebuje specyficznych warunków, bardzo podobnych do naturalnych a przede wszystkim bardzo dużej ilości światła. Dodatkowe, sztuczne oświetlenie jest więc konieczne.