Drosera aliciae typ pale Weiner (1983)
Drosera aliciae typ Silvermine Weiner (1987).

• Pokrój: Przyziemna rozeta o średnicy około 7,5 cm.
• Liść: Liście są wydłużone, zaokrąglone i rozszerzają się na końcach (do 1,2 mm szerokości), osiągając do 3 cm długości. Na liściach znajdują się dwa rodzaje włosków wydzielających lepką ciecz. Liście u tego gatunku zawijają się wokół złapanej ofiary, gdy dostarczana jest odpowiednia ilość światła. W mocnym świetle można też zaobserwować zmiany koloru liści na czerwony kolor dzięki antocyjanom. Czerwony kolor prawdopodobnie zwiększa zdolność wabienia owadów.
• Korzeń: Brak danych.
• Kwiatostan i kwiat: Kwiatostan o długości do 40 cm. Wzniesiony, bezlistny. Zazwyczaj 2-12 kwiatów na pędzie, kwitną kolejno. Są kleistogamiczne, co oznacza, iż zapylają się same.
• Okres kwitnienia: W naturze kwitnie od grudnia do stycznia.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Tak.
• Nasiona: Podłużne do 0,6 mm długości i około 0,1 mm szerokości.
• Długość życia: Roślina wieloletnia.

• Temperatura: Nic poniżej 5°C. Preferuje spadek temperatury w nocy. Optymalną temperaturą jest 20-25 °C. Nie powinno się przekraczać temperatury 30 °C. W zimie temperatura 10-15 °C będzie w sam raz.
• Oświetlenie: Roślina preferuje miejsce z bezpośrednim dostępem do światła lub półcień. Liście przybiorą czerwoną barwę, jeśli zapewnimy wystarczającą ilość światła.
• Podlewanie i wilgotność powietrza: Potrzebuje cały czas wilgotnego podłoża, powinna zatem stać ciągle w wodzie. Nie pozwólmy, by między podlewaniami podłoże wyschło. Wilgotność, jaką należy zapewnić, to 50-80%.
• Podłoże: Torf lub mieszanka torfu i piasku (3:1). W podłożu torfowym o wiele łatwiej uzyskać czerwony kolor liści. pH podłoża powinno wynosić 3,5-5,5.

• przez nasiona: Nasiona powinniśmy zbierać, gdy torebki nasienne całkowicie wyschną na kwiatostanie; obcinamy wtedy kwiatostan nad białą kartką, by móc mieć oko na wszystkie nasiona, które mogły się wysypać podczas cięcia. Do czasu zbioru należy uważać, by nie poruszać kwiatostanu i nie rozsypać tym samym nasion do sąsiednich doniczek. Zebrane nasiona można przetrzymywać przez długie miesiące w suchym i chłodnym miejscu.
  Do kiełkowania zapewniamy temperaturę jak dla okresu wzrostu, podłoże również utrzymujemy wilgotne. Kiełkowanie może zająć do 3 miesięcy. Preferowane podłoże dla nasion to torf lub martwy mech torfowiec.
• przez sadzonki korzeniowe: Zgrubiałe korzenie podczas przesadzania możemy podciąć i umieścic na powierzchni podłoża. Stożki wzrostu pojawiają sie na korzeniach w przeciągu kilku tygodni. Gdy korzeń odbije się od dna doniczki i skieruje ku górze, osiągając w końcu powierzchnię, także wyprodukuje nową roślinę. Wymaga to więcej cierpliwości, ale warto czekać ze względu na to, iż obcinanie korzeni może nadwątlić siły dorosłej rośliny.
• przez sadzonki liściowe: Liść należy oddzielić od rośliny jak najbliżej stożka wzrostu
  Miejsce na roslinie z którego wyrastają nowe liście.
  . Umieszczamy go na mchu torfowcu. Całość trzymamy w dobrze oświetlonym miejscu o bardzo wysokiej wilgotności (np. przezroczystym worku foliowym). Podobno użycie ukorzeniacza skutkuje zwiększeniem wyprodukowanych stożków wzrostu, ale wciąż wymaga to dokładniejszego sprawdzenia. Nowe stożki pojawiają się w przeciągu kilku tygodni. Do rozmnażania należy używać liści zdrowych i rozwiniętych. Temperatura jak dla dorosłej rośliny czyli 20-25°C.

Region przylądkowy południowej Afryki. Konkretnie jest to rejon na północ od Cape Town (należący do tamtejszego Parku Narodowego Gór Stołowych) oraz w Parku Narodowym Bontebok.
Zamieszkuje tereny bagniste oraz wilgotne, torfowe.
Zimą opady wynoszą 100 mm, natomiast latem poniżej 20 mm.

Roślinę odkryto w roku 1905r. Odkrywcą był Raymond Hamet.