• Drosera anglica 'Hawaii' - odmiana tropikalna rośliny występująca na Hawajach.
• Drosera anglica 'CA x HI' - krzyżówka między D. anglica z Kaliforni i z Hawajów.
• Drosera anglica Alakai Swamp Kauai HI
• Drosera anglica 'Giant'.

• Pokrój: Roślina ta tworzy rozetkę dorastającą do 5-10 cm średnicy. Dorasta do 20 cm wysokości.
• Liść: Blaszka wąskołopatkowa, zabiegająca klinowato w ogonek liściowy. Liście dorastają do 10-40 mm długości i 3-7 mm szerokości. Posiadają duże włoski z gruczołami na trzonkach, które produkują lepką substancję, która służy do wabienia i chwytania ofiar. 
• Korzeń: Dosyć dobrze rozbudowany system korzeniowy: korzeń główny i korzenie przybyszowe.
• Kwiatostan i kwiat: Pęd kwiatowy dorasta do 10-15 cm długości. Kwiaty koloru białego. Posiadają 6 białych 
  płatków z 6-8 pręcikami
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  i jednym słupki
  Żeński organ generatywny, w jednej z jego częsci wytwarzane są nasiona, zazwyczaj znajduje się w centrum kwiatu.
  em.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Tak.
• Nasiona: Podłużne, koloru brązowego. Długość 1 mm.
• Długość życia: Roślina wieloletnia.
• Okres kwitnienia: Kwitnie od maja do czerwca.
• Liczba chromosomów: 2n=40.

• Temperatura: W lecie 15-22 °C. W zimie musi przejść okres spoczynku. Należy wtedy obniżyć temperaturę do 0-10 °C. Niewielkie mrozy nie zaszkodzą roślinie.
• Oświetlenie: Roślina preferuje stanowiska z dużą ilością bezpośredniego światła.
• Podlewanie i wilgotność powietrza: Podlewamy przez podsiąkanie. Wodę w podstawce utrzymujemy na
  poziomie 1-2,5 cm. Optymalna wilgotność to 60-80%.
• Podłoże: Odpowiednim podłożem będzie mieszanka kwaśnego torfu i gruboziarnistego piasku w stosunku
  2:1, jednak roślina będzie się również dobrze czuła w samym torfie.
• Okres spoczynku: Tak.

• przez podział: Proces ten jest samoczynny. Młode rośliny wyrastają u podstaw starszych.
• przez sadzonki liściowe: Liść kładziemy na torfie i przysypujemy jego koniec. Utrzymujemy stałą
  wilgotność i temperaturę.
• przez nasiona: Jest to najprostszy sposób rozmnażania. Nasiona wysiewamy na kwaśny torf i obchodzimy
  się z nimi jak z dorosłymi roślinami. Dla szybszego kiełkowania możemy założyć na doniczkę folię z dziurkami. Nasiona wymagają stratyfikacji
  proces sztucznego zimowania polegający najczęściej na umieszczeniu nasion w zimnym otoczeniu (np. lodówce) na kilkanaście tygodni w celu "oszukania" rośliny co do faktu że zima mija i należy już zacząć kiełkować
  . Identyczne efekty uzyskamy, wkładając nasiona do lodówki na okres 8 tygodni.

 Występuje przede wszystkim na niżu. Osiedla się na torfowiskach wysokich, przejściowych, a czasem nawet w niektórych partiach torfowisk niskich. Roślina występuje w strefie klimatów umiarkowanych, typ ciepły i chłodny (wyjątek stanowi odmiana tropikalna tej rośliny występująca w strefie klimatów podzwrotnikowych.) Średnia roczna temperatura wynosi 0-10 °C. Opady występują w różnych porach roku 40-80 mm. Pory roku wyznacza przebieg temperatury.

 Rosiczka ta ma globalny zasięg. Występuje w Kanadzie, Alasce, Japonii, Europie i płn. Azji.

 Roślinę odkrył brytyjski botanik William Hudson i opisał ją w 1836 roku.

• Rosiczka ta jest naszą rodzimą rośliną. Możemy więc hodować ją przez cały rok na dworze.