• Pokrój: 2-3 liście rosnące w górę
• Liść: Liście dorastają do 10 cm długości, jednak zazwyczaj nie osiągają więcej niż 5 cm; właściwie na całej długości są pokryte włoskami z cieczą. Są równe na całej długości jak liście trawy, pierwszy fragment jest nieowadożerny (0,5-1 cm długości), włoski i liście wybarwiają się. Posiada też nieowadożerne, zimowe liście, kształt prawie identyczny jak u liści owadożernych.
• Korzeń: Korzenie krótkie, silne, ich główną funkcją jest utrzymanie rośliny w podłożu.
• Kwiatostan i kwiat: Pod tym względem ta rosiczka jest nietypowa, gdyż wypuszcza pojedynczy kwiat. Pięć białych płatków, pięć działek korony. Długość łodygi jest równa długości liści.
• Okres kwitnienia: Wczesne lato.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Nie.
• Nasiona: Brak danych.
• Długość życia: Roślina wieloletnia.

• Oświetlenie: Pełne słońce.
• Podlewanie i wilgotność powietrza: Roślina powinna stać w wodzie. W naturze występuje przy strumieniach, a więc czasami bywa zalewana. Najlepiej do podlewania używać zimnej wody, która schładza podłoże.
• Podłoże: Duża dowolność - mech torfowiec, torf, torf z piaskiem bądź żwirkiem, jednak najlepszym podłożem jest torf z dużą domieszką piasku lub żwirku - właśnie w takich warunkach rośnie w naturze.
• Temperatura: Nie można dopuścić do przegrzania rośliny. Najlepiej, aby temperatura nie przekraczała 25*C.
• Okres spoczynku: Roślina wymaga okresu spoczynku, jednak zaczyna się on wcześniej niż u przeciętnych rosiczek zimnolubnych i trwa trochę dłużej, wynika to z tego, że występuje ona w górach. D. arcturi ponadto jest wrażliwa na temperatury poniżej 0*C, w których zamiera, więc najlepiej zapewnić jej temperaturę z zakresu 0-5*C. W trakcie spoczynku zapewniamy jasne miejsce, a podłoże utrzymujemy lekko wilgotne.

• przez podział: Brak danych.
• przez sadzonki liściowe: Metoda w hodowli okazuje się być niskiej skuteczności.
• przez nasiona: Brak danych.

Rośnie wśród niskich traw i mchów nad strumykami, w towarzystwie U. dichotoma. Podłoże stanowi prawie wyłącznie gruby kwarcowy piach lub żwir, korzenie są omywane przez zimną wodę strumieni. Spotyka się ją także na torfowiskach sphagnowych, gdzie rośnie w mchu i torfie. Rośnie w górach.

Nowa Zelandia, Tasmania, Victoria (region Australii, okolice Melbourne).

Drosera arcturi została odkryta przez Hookera w 1834 roku.

Uwaga:Zdjęcia można ładować z poziomu swoich profili

Autor(ka): Tough