Znane lokacje:

• Waihohonu, near Desert Road, New Zealand. 1080 m - rośliny przejawiające bardziej czerwone (liście mogą być czerwone od góry do dołu) wybarwienie od większości znanych Drosera binata, liście w kształcie litery T.

• Pokrój: Dorasta do 30 cm wysokości – zależy to również od odmiany/podgatunku.
• Liść: Cechą charakterystyczną tej rośliny jest rozdwojenie się części owadożernej liścia pokrytego lepką substancją przypominające literę „Y”. 
• Korzeń: Roślina ma zgrubiałe i zdrewniałe korzenie. Są dość podatne na złamania. 
• Kwiatostan i kwiat: Kwiatostan w części z kwiatami podobnie jak liść ulega rozdwojeniu. Kwiaty o średnicy 1,5 cm. Posiadają 5 białych płatków, jeden słupek
  Żeński organ generatywny, w jednej z jego częsci wytwarzane są nasiona, zazwyczaj znajduje się w centrum kwiatu.
  i cztery pręciki
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  . 
• Okres kwitnienia: Brak danych.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Nie. Wyjątek stanowi Drosera binata “small”.
• Nasiona: Podłużne, koloru brązowego. Wielkość 1 mm. Kiełkują od 3 do 6 tygodni. 
• Długość życia: Roślina wieloletnia.
• Liczba chromosomów: 2n=32. 

• Oświetlenie: Roślina preferuje duże ilości bezpośredniego światła.
• Podlewanie i wilgotność powietrza: Podłoże powinno być stale mokre a wilgotność powietrza nie powinna przekraczać 85%.
• Podłoże: Odpowiednią mieszanką jest torf z piaskiem 1:1 lub sam torf.
• Okres spoczynku: Tak. Obniżamy temperaturę do 5 –15 ºC i ograniczamy podlewanie. Często się zdarza, że część nadziemna rośliny obumiera. Jest to zupełnie normalne w przypadku tego gatunku. Roślina ta toleruje krótkotrwałe spadki temperatury nawet do –15 ºC. Wielu hodowców zwraca uwagę na pozytywny wpływ zimowania na kwitnienie rośliny.

• przez podział: Przy starszych roślinach wyrastają młode sadzonki, które można oddzielić od rośliny matecznej, gdy będą posiadały minimum 3 listki. 
• przez sadzonki liściowe: Do tego sposobu rozmnażania wykorzystujemy wyłącznie część owadożerną liścia, czyli tę, która pokryta jest lepką substancją. Kładziemy ją na wilgotnym torfie i utrzymujemy stałą, wysoką wilgotność. Dobrym podłożem do tego zabiegu jest mech torfowiec. 
• przez nasiona: Jest to najprostszy sposób rozmnożenia tej rośliny. Do uzyskania nasion roślina musi być zapylona. Nasiona, jeśli nie są świeże, wymagają 8 tygodniowej stratyfikacji
  proces sztucznego zimowania polegający najczęściej na umieszczeniu nasion w zimnym otoczeniu (np. lodówce) na kilkanaście tygodni w celu "oszukania" rośliny co do faktu że zima mija i należy już zacząć kiełkować
  , po czym należy je wysiać na wilgotny torf. Utrzymujemy wysoką wilgotność powietrza. Powinny wykiełkować po kilku tygodniach.
• przez korzeń: Jest to proces samoczynny. Po odpowiednim okresie spoczynku i słonecznym lecie rośliny same wyrastają z podłoża. Możemy je przesadzić lub pozostawić razem. Jeśli chcemy sami uzyskać nową roślinę, część kłącza o długości kilku centymetrów umieszczamy na wilgotnym mchu sphagnum i utrzymujemy stałą temperaturę (ok. 25 ºC) i wilgotność. Po 1–2 miesiącach powinniśmy uzyskać nową roślinę. 

Naturalnym miejscem występowania tej rośliny są bagna w strefie klimatów podzwrotnikowych, gdzie średnia temperatura roczna waha się miedzy 10 ºC a 20 ºC, średnia temperatura najchłodniejszego miesiąca wynosi od 0 ºC do 10 ºC, opady deszczu 80–120 mm (jesień – zima). Lata są suche i ciepłe. Temperatura waha się wtedy od 15 ºC do 25 ºC , opady deszczu 20–60 mm (wiosna – lato) .

Roślinę odkrył Fl.Tellur w 1836 r.

• Niektórzy uważają, że rośliny, które posiadają więcej niż 2 rozwidlenia, nie muszą przechodzić okresu spoczynku. 

Uwaga:Zdjęcia można ładować z poziomu swoich profili

Autor(ka): szamanka	Autor(ka): szamanka	Autor(ka): szamanka
Autor(ka): Grzestof	Autor(ka): Grzestof	Autor(ka): szamanka
Autor(ka): szamanka	Autor(ka): szamanka	Autor(ka): szamanka
Autor(ka): forgotten6

Formy rozgałęziające się więcej niż jeden raz nie zimujemy. Forama Y D. binata var. binata jesienią stojąc na dworze utworzyła piękne pąki zimowe, a D. binata var.multifida takowych nie wytworzyła. Ta pierwsza przezimowała w piwnicy wyśmienicie, a 50% tych drugich padło. D. binata var.multifida bez zimowania pięknie trzyma kolejny rok formę. O dziwo samosiejki D. binata var.multifida w dodatku kilkumilimetrowe przeżyły w donicach z kapturnicami. Nie liczyłem ile padło, ale co nie co przerzedziły się w doniczce.

Z mojego doświadczenia wynika że lepiej (szybciej) kiełkowały gdystratyfikowane były w torfie. Gdy robiłem to "na sucho" to trochę wolniej i mniej tego kiełkowało. Były jednak kłopoty z pleśnią co też trzeba wziąć pod uwagę, ostatnio stratyfikuję w woreczku strunowym z wilgotnym ręcznikiem papierowym w środku i jest OK.