Zapamiętać ? Zarejestruj
idź do Rosiczkaidź do Rosiczka
Ostatnia aktualizacja: 2009-12-10 18:00:20

Drosera camporupestris

Mapa występowania Drosera camporupestris

Systematyka
Królestwo  Plantae
Podkrólestwo    Tracheobionta
Gromada      Magnoliophyta
Klasa        Magnoliopsida
Podklasa          Dilleniidae
Rząd            Nepenthales
Rodzina              Droseraceae
Rodzaj                Drosera
Podrodzaj                  Drosera
Sekcja                    Drosera
Gatunek                      Drosera camporupestris F. Rivadavia


Opis rośliny

  • Pokrój: Rośliną tworzy łodygę.
  • Liść: Przylistki o wymiarach 7-13 na 2-6 mm (długość; szerokość), w kolorze brązu, trójkątne. Liście naprężone dorastają do 14 cm długości. Starsze liście przybierają zazwyczaj ciemnoczerwoną barwę. Ogonek liściowy jest zielony w miejscach bardziej zacienionych. Dorasta do długości 105 mm długości i 1,5 mm szerokości, pokryty włoskami zwróconymi w kierunku podstawy. Lancetowata blaszka liściowa osiąga 50 mm długości i 3 mm szerokości. Pokryta jest czerwonymi, maczugowatymi włoskami z lepkim śluzem, dorastającymi do 6 mm długości. Najdłuższe włoski znajdują się na wierzchołku blaszki liściowej.
  • Korzeń: Dobrze rozbudowany system korzeniowy.
  • Kwiatostan: Roślina wytwarza pęd kwiatowy dorastający do 23 cm długości, pokryty włoskami. Produkuje do 14 kwiatów.
  • Kwiat: Kwiat barwy jasno- lub ciemno różowej, składa się z pięciu owalnych płatków o wymiarach 6–9 mm długości i 3–5 mm szerokości. Zalążnia o przekroju w kształcie elipsy, o długości 3–4 mm i szerokości 2 mm, posiada 3 słupki
    Żeński organ generatywny, w jednej z jego częsci wytwarzane są nasiona, zazwyczaj znajduje się w centrum kwiatu.
    z pręcikami
    Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
    o długości 5,4 mm.
  • Okres kwitnienia: Brak danych.
  • Samopylność
    Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.

    UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna
    Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.

    UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.

    Przykłady:
    Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
    Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
    , bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.

    Przykłady:
    Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
    Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
    : Roślina samopylna
    Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.

    UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.

    Przykłady:
    Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
    Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
    .
  • Nasiona: Owalne, czarne, o długości 0,6 mm.
  • Długość życia: Roślina wieloletnia.
  • Liczba chromosomów: 2n=40.

Hodowla

  • Temperatura: 15–25 °C.
  • Oświetlenie: Bezpośrednie światło.
  • Podlewanie: Tak jak inne rosiczki tropikalne, podlewamy przez podsiąkanie 1–2 cm wody w podstawku.
  • Wilgotność powietrza: Wilgotność powietrza nie powinna przekraczać 80%. Gdy będzie wyższa, roślina może nie produkować lepkiej cieczy.
  • Podłoże: Odpowiednim podłożem będzie torf kwaśny o pH od 3,5 do 4,5.
  • Okres spoczynku: Nie.

Rozmnażanie

  • przez nasiona: Jest to najprostszy sposób rozmnażania. Uzyskane nasiona wysiewamy na wilgotny torf sphagnum. Możemy podwyższyć wilgotność w celu zwiększenia szybkości kiełkowania nasion poprzez nałożenie na doniczkę folii z dziurkami.
  • przez podział: Proces ten zachodzi samoczynnie. Młode rośliny wyrastają u podstaw starszych.

Środowisko naturalne

Środowiskiem naturalnym są wyłącznie miejsca z przesączu piaszczystych lub bogatych w humus gleb, bagnistych w czasie pory deszczowej (lato) i często kompletnie suchych w czasie pory suchej (zima). Występowanie: górzyste tereny Brazylii w stanie Minas Gerais, niedaleko miast: Congonhas do Norte (1250 m n.p.m), Diamantina (1320 m n.p.m), Gouvea (1260 m n.p.m), Milho Verde (1100 m n.p.m), Serra do Cipó (1240–1400 m n.p.m).  

Historia

Roślinę odkrył Fernando Rivadavia w 2003 roku, a opis możemy znaleźć  w Carnivorous Plant Newsletter.

Ten opis wykonał(a): Damianus
Ten opis poprawił(a): jan

Uwaga:Zdjęcia można ładować z poziomu swoich profili


Zobacz też zdjęcia na CPPhotoFinder.com
SklepCena (PLN)Ostatnia aktualizacja

Kliknij na nagłówek kolumny by posortować. Uzyj shift + klik by sortować po kilku kolumnach naraz
Wartości walut aktualizowane są codziennie i zastosowano następujące przeliczniki:
EUR: 4.1431
Dodaj własną

Tę roślinę hodują:
Tough, moof