• Pokrój: Roślina początkowo tworzy rozetę dorastającą do 6 cm średnicy. Następnie pnie się do góry, osiągając 30 cm wysokości.
• Liść: Zwarte liście kształtem przypominające łyżeczkę.
• Korzeń: Słabo rozbudowany system korzeniowy. Roślina posada kilka cienkich korzeni.
• Kwiatostan i kwiat: Pęd ma długość 10 cm. Kwiaty ułożone jednostronnie, małe, zasadniczo otwarte, o średnicy 11 mm. Płatki korony jajowate, koloru czerwonawo-purpurowego.
• Okres kwitnienia: Roślina kwitnie od grudnia do stycznia.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Tak.
• Nasiona: Wrzecionowate, ciemne, o długości 1,5 mm.
• Długość życia: Roślina wieloletnia.
• Liczba chromosomów: Brak danych.

• Temperatura: 20-25 °C.
• Oświetlenie: Roślina lubi duże ilości światła. Odpowiedni będzie południowy parapet.
• Podlewanie i wilgotność powietrza: Rosiczka ta lubi podwyższoną wilgotność ok. 80%.
• Podłoże: Odpowiednim podłożem będzie torf kwaśny o pH 3,5 -5 oraz torf kwaśny zmieszany z gruboziarnistym piaskiem w stosunku 2:1.
• Okres spoczynku: Nie.

• przez podział: Proces ten zachodzi samoczynnie. Młode rośliny wyrastają u podstaw starszych.
• przez sadzonki liściowe: Liść kładziemy na torfie i przysypujemy jego koniec. Utrzymujemy stałą wilgotność i temperaturę. Ten sposób rozmnażania jest mało efektywny.
• przez nasiona: Nasiona wysiewamy na torf kwaśny. Kluczowymi warunkami ich kiełkowania są: duża ilość światła i podwyższona wilgotność. Jakkolwiek ta druga nie jest konieczna, przyśpiesza cały proces. Pamiętajmy więc, by postawić rośliny w słonecznym miejscu. Kiełkowanie nie zajmuje zwykle więcej niż 2 tygodnie. Należy wtedy pamiętać, by siewki regularnie podlewać. Gdy te osiągną wielkość około 0,5 cm, można je przesadzić do nowego podłoża. Można je też wtedy dokarmiać muszkami owocówkami. Znacząco przyśpieszy to proces ich wzrostu.

Rośnie wśród licznej roślinności, czego skutkiem jest wilgotność powietrza i podłoża utrzymana na wysokim poziomie. Naturalnym środowiskiem tej rośliny są torfowe, mokre tereny w południowej Afryce – klimat podzwrotnikowy suchy. Opady wstępują w półroczu chłodnym ok. 50 mm. Średnia temperatura roczna waha się miedzy 10 a 20 °C.

Rosiczka ta rośnie w RPA, a dokładnie w zachodniej części rejonu Cape Town oraz terenów od Cape Peninsula do Overberg.

Rosiczka została opisana w 1886 roku w publikacji Gartenflora. Autorem opisu był Berthold Stein, niemiecki botanik.

• Brak.