• Liście: Liście są długie i wąskie, ostro zakończone, wybarwiają się na czerwono. 2-6 cm długości, 1,5 mm szerokości i 0,5 mm grubości. Ogonek około 3 mm.
  Włoski od 1 mm na powierzchni liścia do 2 mm na brzegu, często więcej niż 5 mm na końcu liścia.
  U nasady liści (0,5-5 mm od łodygi) wyrastają żółte kuleczki, których funkcja nie jest poznana. Główka tego tworu jest 5 razy większa niż gruczoł na końcu włoska z rosą, ale jego rozmiar zależy od kondycji rośliny.
• Korzeń: Korzenie krótkie i mało rozwinięte.
• Kwiatostan i kwiaty: Kwiaty są fioletowo-różowe, mają 5 płatków, 6 pręcików
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  i zrośnięty słupek
  Żeński organ generatywny, w jednej z jego częsci wytwarzane są nasiona, zazwyczaj znajduje się w centrum kwiatu.
  z 5 znamionami. Kwiatostan zazwyczaj do 15 cm długości, ale może osiągać i ponad 30 cm.
• Nasiona: 0,2-0,3 mm średnicy (owalne), ciemnobrązowo-czarne.
• Okres kwitnienia: W naturze okres kwitnienia przypada na drugą połowę kwietnia.
• Maksymalne wymiary: 30 cm wysokości.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Tak.
• Długość życia: W hodowli wieloletnia, w naturze na razie nie zaobserwowano, czy przeżywają porę suchą. Hartmeyer określił ją jako roślinę jednoroczną.

• Podłoże: Mieszanka torfu z piaskiem.
• Wilgotność: Wysoka.
• Kiełkowanie: Hartmeyer zaobserwował kiełkowanie nasion tej rośliny na przełomie stycznia i lutego. Siewki do wzrostu potrzebują protein, wskazane więc jest dokarmianie. Przed wysiewem wskazane użycie GA3. Czas kiełkowania nasion - do 5 miesięcy.

W środowisku występowania tej rosiczki występują dwie pory - deszczowa i sucha.
W kwietniu (końcówka pory deszczowej) wilgotność powietrza wynosi 80%, temperatury w dzień 34-36 °C, a w nocy 24 °C, mokry tropikalny klimat.
Rośnie na glebach laterytowych, które charakteryzują się mocno kwaśnym odczynem, niewielką zawartością piasku, wysoką zawartością żelaza i zawartością próchnicy około 1%. Są to gleby bardzo nieurodzajne.
Rośnie wśród traw, ciężka do znalezienia.

Opisał ją Schlauer w 2001 roku, zaś odkrył ją Sigfrid Hartmeyer w 1995 roku, jednak wziął ją za podgatunek D. indica. Gatunek został znaleziony na wyprawie, którą Hartmeyer odbył ze swoją żoną Irmgard.

• Posiada delikatny, cytrusowy zapach.

Uwaga:Zdjęcia można ładować z poziomu swoich profili