Zapamiętać ? Zarejestruj
idź do Rosiczkaidź do Rosiczka
Ostatnia aktualizacja: 2009-12-09 22:46:02

Drosera meristocaulis

Mapa występowania Drosera meristocaulis

Systematyka
Królestwo  Plantae
Podkrólestwo    Tracheobionta
Gromada      Magnoliophyta
Klasa        Magnoliopsida
Podklasa          Dilleniidae
Rząd            Nepenthales
Rodzina              Droseraceae
Rodzaj                Drosera
Podrodzaj                  Meristocaulis
Sekcja                    Meristocaulis
Gatunek                      Drosera meristocaulis Maguire & Wurdack


Opis rośliny

  • Pokrój: Drobna roślina owadożerna.
  • Liść: Osiąga do 2 cm długości. Posiada kształt nieco podobny do liścia Drosera intermedia. Widoczne są osobne sekcje liścia, owadożerna i nieowadożerna. Liście w odpowiednim nasłonecznieniu potrafią być krwistoczerwonego koloru. Wraz z czasem ze starych liści roślina tworzy mocną podstawę, z czasem rośnie bowiem wzwyż.
  • Korzeń: Brak danych.
  • Kwiatostan: Krótki i pojedynczy. 
  • Kwiat: Osiąga 2 cm średnicy, pięciopłatkowy. Płatki korony jasnofioletowe, z ciemniejszym odcieniem fioletu u podstawy kielicha.
  • Okres kwitnienia: Brak danych.
  • Samopylność
    Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.

    UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.

    Przykłady:
    Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
    Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
    :
    Brak danych.
  • Nasiona: Brak danych.
  • Liczba chromosomów: Brak danych.
  • Długość życia: Roślina wieloletnia.
  • Uwagi: Brak.

Hodowla

  • Temperatura: Rosiczka potrzebuje spadków temperatury nocą.
  • Oświetlenie: Należy zapewnić duże ilości światła przez co najmniej 12 godzin.
  • Podlewanie: Podłoże należy utrzymywać wilgotne, jednak należy uważać, by nie przesadzić. Nie powinno się dopuścić, by podłoże było bagniste. 
  • Wilgotność powietrza: Wysoka wilgotność powietrza sięgająca 90-100%.
  • Podłoże: Dobrze sprawdza się podłoże mocno przepuszczalne, torf z dodatkiem piasku może nie wystarczyć, by utrzymać roślinę odpowiednio napowietrzoną. 

Uwagi o rozmnażaniu

  • Następującą uwagę nadesłał użytkownik GrzegorzPJ:
    'Postanowiłem podzielić nasiona na 2 grupy. Jedną porcję nasion - około 20 sztuk - wysiałem do czystego torfu sphagnowego i postawiłem na zewnętrznym parapecie południowym, drugą grupę 20 nasion w tym samym podłożu ustawiłem w terrarium. Podłoże w obydwu doniczkach utrzymywałem nieustannie mokre, wilgotność ok. 90-100%. W pojemniku stojącym na zewnątrz temperatura dochodziła w dzień do ok. 40 °C, a w nocy niekiedy spadała poniżej 10 °C (sierpień- wrzesień). W terrarium temperatura w dzień wynosiła 25 °C a w nocy ok. 21 °C. Ku memu zdziwieniu, jako pierwsze wykiełkowały nasiona w terrarium, natomiast stojące na zewnątrz wykiełkowały kilka tygodni później. Obecnie obydwie doniczki stoją w moim wysokogórskim terrarium, ale widać różnicę we wzroście obu grup. Doniczka, która stała na zewnątrz, zawiera tylko 3 kiełki na 20 nasion, natomiast stojąca od początku w zbiorniku - 16. Obydwie grupy cechuje jedno - niezwykle powolny wzrost.'
  • Przesadzanie często skutkuje śmiercią rośliny, zanim więc będziemy ją wysiewać, bierzmy pod uwagę, by przygotować odpowiednio duży pojemnik. 

Środowisko naturalne

Szczyty płaskowyżów, zwanych w lokalnym języku ‘Tepui

Rodzaj góry o płaskim stożku, występują w Ameryce południowej, powstają nie na skutek wypiętrzania, a wymywania i erozji miększych skał dookoła.
Rodzaj góry o płaskim stożku, występują w Ameryce południowej, powstają nie na skutek wypiętrzania, a wymywania i erozji miększych skał dookoła.
Rodzaj góry o płaskim stożku, występują w Ameryce południowej, powstają nie na skutek wypiętrzania, a wymywania i erozji miększych skał dookoła.
’, zbudowane są z piaskowców pochodzących sprzed milionów lat - są to jedne z geologicznie najstarszych skał na ziemi. Wszystkie szczyty obfitują w erozyjne formy krajobrazu, cieki wodne, wodospady; woda w całości pochodzi z opadów i kondensacji pary wodnej. Tereny występowania D. meristocaulis są bardzo specyficzne, co ma znaczący wpływ na hodowlę tego niezwykłego gatunku. Mimo iż płaskowyże znajdują się w tropikalnej Ameryce, na szczycie panuje nieco odmienny, specyficzny klimat: w dzień temperatury dochodzą do 20 *C (słońce operuje niezwykle mocno, teren w większości otwarty), a w nocy spadają nawet do kilku *C przy bardzo wysokiej wilgotności powietrza. 

Występowanie

Okolice Mount Neblina, na pograniczu Wenezueli i Brazylii, rejon wielkich płaskowyżów takich jak Auyan Tepui

Rodzaj góry o płaskim stożku, występują w Ameryce południowej, powstają nie na skutek wypiętrzania, a wymywania i erozji miększych skał dookoła.
Rodzaj góry o płaskim stożku, występują w Ameryce południowej, powstają nie na skutek wypiętrzania, a wymywania i erozji miększych skał dookoła.
Rodzaj góry o płaskim stożku, występują w Ameryce południowej, powstają nie na skutek wypiętrzania, a wymywania i erozji miększych skał dookoła.
, Roraima, Aparaman Tepui
Rodzaj góry o płaskim stożku, występują w Ameryce południowej, powstają nie na skutek wypiętrzania, a wymywania i erozji miększych skał dookoła.
Rodzaj góry o płaskim stożku, występują w Ameryce południowej, powstają nie na skutek wypiętrzania, a wymywania i erozji miększych skał dookoła.
Rodzaj góry o płaskim stożku, występują w Ameryce południowej, powstają nie na skutek wypiętrzania, a wymywania i erozji miększych skał dookoła.
etc. Roślina występuje obok wielu innych roślin owadożernych z rodzaju Heliamphora, Catopsis, Brocchinia oraz innych rosiczek (hirtycalyx, felix, arenicola etc.)

Historia

Drosera meristocaulis została odkryta 6 października 2004 roku na obszarze Cerro do Neblina, dokładniej na Cerra Aracamuni. Odkrywcą był Fernando Rivadavia, znany w świecie roślin owadożernych odkrywca, botanik. Odkrył on wiele nowych taksonów. Obszar jego specjalizacji to głównie rośliny owadożerne zamieszkujące Amerykę Południową. Jak się jednak później okazało, rosiczka ta w istocie została już wcześniej zarejestrowana w dokumentach, stało się to za sprawą Bassetta Maguire'a i Johna Juliusa Wurdacka. Opis pochodzi z 1957 roku. 

Ciekawostki

  •  Momentowi ponownego odkrycia gatunku towarzyszył wypadek, kiedy to Rivadavia poważnie okaleczył się maczetą w kolano. Podczas ekspedycji odkryto także taki gatunki i odmiany jak D. hirtycalyx, D. roraimae ‘Duida’.
  • Fernando Rivadavia opublikował również post na jednym z forów internetowych, twierdząc, że badania DNA potwierdzły przynależność tej rosiczki do rosiczek miniaturowych. Nieznane mi są jednak szczegóły adań, które mogłyby potwierdzić lub zaprzeczyć prawdziwości tej teorii. 

Źródła

  •  Brak. 
Ten opis wykonali: jan,
Ten opis poprawił(a): jan

Uwaga:Zdjęcia można ładować z poziomu swoich profili


Zobacz też zdjęcia na CPPhotoFinder.com
SklepCena (PLN)Ostatnia aktualizacja

Kliknij na nagłówek kolumny by posortować. Uzyj shift + klik by sortować po kilku kolumnach naraz
Wartości walut aktualizowane są codziennie i zastosowano następujące przeliczniki:
EUR: 4.1431
Dodaj własną

Tę roślinę hodują: