![]() | idź do Rosiczka | Ostatnia aktualizacja: 2009-12-09 22:46:02 |
Drosera meristocaulis |
|
| Królestwo | Plantae |
| Podkrólestwo | Tracheobionta |
| Gromada | Magnoliophyta |
| Klasa | Magnoliopsida |
| Podklasa | Dilleniidae |
| Rząd | Nepenthales |
| Rodzina | Droseraceae |
| Rodzaj | Drosera |
| Podrodzaj | Meristocaulis |
| Sekcja | Meristocaulis |
| Gatunek | Drosera meristocaulis Maguire & Wurdack |
- Pokrój: Drobna roślina owadożerna.
- Liść: Osiąga do 2 cm długości. Posiada kształt nieco podobny do liścia Drosera intermedia. Widoczne są osobne sekcje liścia, owadożerna i nieowadożerna. Liście w odpowiednim nasłonecznieniu potrafią być krwistoczerwonego koloru. Wraz z czasem ze starych liści roślina tworzy mocną podstawę, z czasem rośnie bowiem wzwyż.
- Korzeń: Brak danych.
- Kwiatostan: Krótki i pojedynczy.
- Kwiat: Osiąga 2 cm średnicy, pięciopłatkowy. Płatki korony jasnofioletowe, z ciemniejszym odcieniem fioletu u podstawy kielicha.
- Okres kwitnienia: Brak danych.
- Samopylność: Brak danych.
- Nasiona: Brak danych.
- Liczba chromosomów: Brak danych.
- Długość życia: Roślina wieloletnia.
- Uwagi: Brak.
- Temperatura: Rosiczka potrzebuje spadków temperatury nocą.
- Oświetlenie: Należy zapewnić duże ilości światła przez co najmniej 12 godzin.
- Podlewanie: Podłoże należy utrzymywać wilgotne, jednak należy uważać, by nie przesadzić. Nie powinno się dopuścić, by podłoże było bagniste.
- Wilgotność powietrza: Wysoka wilgotność powietrza sięgająca 90-100%.
- Podłoże: Dobrze sprawdza się podłoże mocno przepuszczalne, torf z dodatkiem piasku może nie wystarczyć, by utrzymać roślinę odpowiednio napowietrzoną.
- Następującą uwagę nadesłał użytkownik GrzegorzPJ:
'Postanowiłem podzielić nasiona na 2 grupy. Jedną porcję nasion - około 20 sztuk - wysiałem do czystego torfu sphagnowego i postawiłem na zewnętrznym parapecie południowym, drugą grupę 20 nasion w tym samym podłożu ustawiłem w terrarium. Podłoże w obydwu doniczkach utrzymywałem nieustannie mokre, wilgotność ok. 90-100%. W pojemniku stojącym na zewnątrz temperatura dochodziła w dzień do ok. 40 °C, a w nocy niekiedy spadała poniżej 10 °C (sierpień- wrzesień). W terrarium temperatura w dzień wynosiła 25 °C a w nocy ok. 21 °C. Ku memu zdziwieniu, jako pierwsze wykiełkowały nasiona w terrarium, natomiast stojące na zewnątrz wykiełkowały kilka tygodni później. Obecnie obydwie doniczki stoją w moim wysokogórskim terrarium, ale widać różnicę we wzroście obu grup. Doniczka, która stała na zewnątrz, zawiera tylko 3 kiełki na 20 nasion, natomiast stojąca od początku w zbiorniku - 16. Obydwie grupy cechuje jedno - niezwykle powolny wzrost.' - Przesadzanie często skutkuje śmiercią rośliny, zanim więc będziemy ją wysiewać, bierzmy pod uwagę, by przygotować odpowiednio duży pojemnik.
Szczyty płaskowyżów, zwanych w lokalnym języku ‘Tepui
’, zbudowane są z piaskowców pochodzących sprzed milionów lat - są to jedne z geologicznie najstarszych skał na ziemi. Wszystkie szczyty obfitują w erozyjne formy krajobrazu, cieki wodne, wodospady; woda w całości pochodzi z opadów i kondensacji pary wodnej. Tereny występowania D. meristocaulis są bardzo specyficzne, co ma znaczący wpływ na hodowlę tego niezwykłego gatunku. Mimo iż płaskowyże znajdują się w tropikalnej Ameryce, na szczycie panuje nieco odmienny, specyficzny klimat: w dzień temperatury dochodzą do 20 *C (słońce operuje niezwykle mocno, teren w większości otwarty), a w nocy spadają nawet do kilku *C przy bardzo wysokiej wilgotności powietrza.Okolice Mount Neblina, na pograniczu Wenezueli i Brazylii, rejon wielkich płaskowyżów takich jak Auyan Tepui
, Roraima, Aparaman Tepui etc. Roślina występuje obok wielu innych roślin owadożernych z rodzaju Heliamphora, Catopsis, Brocchinia oraz innych rosiczek (hirtycalyx, felix, arenicola etc.)Drosera meristocaulis została odkryta 6 października 2004 roku na obszarze Cerro do Neblina, dokładniej na Cerra Aracamuni. Odkrywcą był Fernando Rivadavia, znany w świecie roślin owadożernych odkrywca, botanik. Odkrył on wiele nowych taksonów. Obszar jego specjalizacji to głównie rośliny owadożerne zamieszkujące Amerykę Południową. Jak się jednak później okazało, rosiczka ta w istocie została już wcześniej zarejestrowana w dokumentach, stało się to za sprawą Bassetta Maguire'a i Johna Juliusa Wurdacka. Opis pochodzi z 1957 roku.
- Momentowi ponownego odkrycia gatunku towarzyszył wypadek, kiedy to Rivadavia poważnie okaleczył się maczetą w kolano. Podczas ekspedycji odkryto także taki gatunki i odmiany jak D. hirtycalyx, D. roraimae ‘Duida’.
- Fernando Rivadavia opublikował również post na jednym z forów internetowych, twierdząc, że badania DNA potwierdzły przynależność tej rosiczki do rosiczek miniaturowych. Nieznane mi są jednak szczegóły adań, które mogłyby potwierdzić lub zaprzeczyć prawdziwości tej teorii.
- Brak.
| Sklep | Cena (PLN) | Ostatnia aktualizacja |
|---|
Kliknij na nagłówek kolumny by posortować. Uzyj shift + klik by sortować po kilku kolumnach naraz
Wartości walut aktualizowane są codziennie i zastosowano następujące przeliczniki:
EUR: 4.1431
Tę roślinę hodują:

