• Drosera omissa x occidentalis {Lake Badgerup}
• Drosera occidentalis x pulchella
• Drosera occidentalis x allantostigma
• Drosera nitidula ssp. omissa x occidentalis
• Drosera patens x occidentalis
• Drosera stelliflora x occidentalis
• Drosera nitidula x occidentalis.

• Pokrój: Przyziemna rozeta o średnicy do 2,5 cm.
• Liść: Złożony z dwóch części. Pierwsza część nieowadożerna, płaska i wąska o zielonym zabarwieniu, niekiedy przechodząca w czerwień. Druga część owadożerna o okrągłym kształcie; wokół centrum osadzone włoski gruczołowe
  Włoski obeczne u rosiczek, tłustoszy, roriduli i rosolistnika, ich końce są banieczkowate, znajdują się tam gruczoły wydzielające kleistą substancję a takze enzymy trawienne (z wyjątkiem roriduli)
  ; wybarwia się na czerwono.
• Korzeń: Cienki, delikatny, włóknisty.
• Kwiatostan: Brak danych.
• Kwiat: Pięciokrotny o białym bądź różowym zabarwieniu.
• Okres kwitnienia: Październik — styczeń.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Nie.
• Nasiona: Czarne o długości około 0,7 mm.
• Liczba chromosomów: Brak danych.
• Długość życia: Roślina wieloletnia.
• Uwagi: Brak.

• Temperatura: Mimo naturalnego zróżnicowania temperatur, w hodowli zalecane jest zapewnianie temperatury pokojowej przez cały rok.
• Oświetlenie: Bezpośredni dostęp do słońca lub ewentualnie półcień.
• Podlewanie: Preferuje mokro-wilgotne podłoże. Podlewamy przez podsiąkanie.
• Wilgotność powietrza: Brak szczególnych wymagań potrzebnych do prawidłowego wzrostu.
• Podłoże: Torf lub torf z piaskiem.
• Okres spoczynku: Nie.

• z gemm: Gemmy
  Maleńkie listki przetrwalnik

  Jest to forma rosliny pozwalająca jej przeczekać niekorzystne warunki srodowiska, np. zimę.

  owe wytwarzane przez rosiczki pigmejskie przed nastaniem pory suchej.
  to przekształcone liście. Do wykiełkowania wymagają dużych ilości światła, by procent kiełkowalności był zadowalający. Należy je traktować tak jak dorosłe rośliny, podlewać regularnie i utrzymywać wysokie poziomy naświetlenia. 

Chłodne (5-15 °C), mokre zimy ze 100 mm opadów. Gorące (15-25 °C), suche lata z 50 mm opadów. Występuje na piaszczystych torfowiskach wsród innych rosiczek i traw.

Południowo-zachodnia Australia.

Opisu gatunku dokonał Alexander Morrison w 1912 roku.

• 
  Brak.

•  Brak. 

• Brak

Uwaga:Zdjęcia można ładować z poziomu swoich profili