Zapamiętać ? Zarejestruj
idź do Rosiczkaidź do Rosiczka
Ostatnia aktualizacja: 0000-00-00 00:00:00

Drosera petiolaris


Systematyka
Królestwo  Plantae
Podkrólestwo    Tracheobionta
Gromada      Magnoliophyta
Klasa        Magnoliopsida
Podklasa          Dilleniidae
Rząd            Nepenthales
Rodzina              Droseraceae
Rodzaj                Drosera
Podrodzaj                  Lasiocephala
Sekcja                    Lasiocephala
Gatunek                      Drosera petiolaris R. Br. ex DC.


Opis rośliny

  • Pokrój: Zwarta, przyziemna rozetka w młodym stadium, później liście zaczynają się unosić. Zwykle kilkanaście liści pułapkowych.
  • Liść: Blaszka owadożerna okrągława, o małej średnicy, z czerwonymi włoskami, osadzona na długim, lekko owłosionym ogonku wychodzącym ze środka rozety.
  • Korzeń: Brak danych.
  • Kwiatostan: Kilka kwiatów osadzonych na długim pędzie kwiatowym.
  • Kwiat: Kwiaty średniej wielkości, fioletowo-różowe z pięcioma pręcikami
    Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
    zakończonymi pomarańczowymi pylnikami i trzema pierzastymi i jaskraworóżowymi znamionami słupka
    Żeński organ generatywny, w jednej z jego częsci wytwarzane są nasiona, zazwyczaj znajduje się w centrum kwiatu.
    .
  • Okres kwitnienia: Brak danych.
  • Samopylność
    Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.

    UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.

    Przykłady:
    Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
    Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
    :     Brak danych.
  • Nasiona: Ciemnobrązowe, wrzecionowate, bardzo małe.
  • Liczba chromosomów: Brak danych.
  • Długość życia: Roślina wieloletnia.

Hodowla

  • Temperatura: Przez cały sezon optymalnie ok. 20-40 *C. Jest to gatunek wybitnie ciepłolubny.
  • Oświetlenie: Dużo bezpośredniego słońca, zimą konieczne doświetlanie.
  • Podlewanie: Podłoże powinno być stale wilgotne, ale roślina bardzo źle znosi nadmiar wody. Gdy temperatura nie przekracza 25 *C, nie powinna mieć wody w podstawce.
  • Wilgotność powietrza: Maksymalnie ok. 80%.
  • Podłoże: Torf wymieszany z piaskiem lub żwirem.
  • Okres spoczynku: Nie jest konieczny. Wywoływany jest porą suchą, roślina może wtedy zmniejszyć średnicę.

Środowisko naturalne

Rośnie w podłożu składającym się w dużej mierze z piasku; wśród traw i innych bylin w miejscach okresowo zalewanych. 


Występowanie

Występuje w północnej Australii, Queensland i na Nowej Gwinei, w strefie okołorównikowej.

 

Historia

Oficjalnie opisana po raz pierwszy przez Augustina Pyramusa de Candolle w pierwszym tomie Prodromus Systematis Naturalis Regni Vegetabilis w 1824 r. Próbka tej rośliny została zebrana w Endeavour River w stanie Queensland przez Josepha Banksa i Daniela Solandera podczas pierwszej podróży Jamesa Cooka.

Ciekawostki

  • Należy do sekcji Lasiocephala tak jak m. in.: D. broomensis, D. caduca, D. falconeri i D. ordensis.
  • Jej nazwą gatunkową określa się kompleks kilkunastu rosiczek wykazujących podobne cechy (kompleks petiolaris). 
  • Często krzyżuje się z innymi gatunkami z tej grupy.

Źródła

  • wikipedia.org
  • sarracenia.com
Ten opis wykonał(a): manys
Ten opis poprawił(a): Maleństwo

Uwaga:Zdjęcia można ładować z poziomu swoich profili

Drosera petiolaris
Autor(ka): jan
Drosera petiolaris
Autor(ka): Miki

Zobacz też zdjęcia na CPPhotoFinder.com
SklepCena (PLN)Ostatnia aktualizacja

Kliknij na nagłówek kolumny by posortować. Uzyj shift + klik by sortować po kilku kolumnach naraz
Wartości walut aktualizowane są codziennie i zastosowano następujące przeliczniki:
EUR: 4.1431
Dodaj własną
Tę roślinę hodują: