Drosera tokaiensis - Drosera rotundifolia x spatulata.

• Pokrój: Przyziemna rozetka dorastająca do 6 cm średnicy.
• Liść: Liść kształtem przypominający łyżkę (stąd też nazwa rogatunku). Od podstawy rośliny wąska łodyżka przekształcająca się później w szerszy, płaski liść do 20 mm długości i 6 mm szerokości. Liście w liczbie do 15 zebrane w gęstą przyziemną rozetkę. 
• Kwiatostan: Kwiatostany w liczbie od 1 do 5, produkowane kolejno. Na każdym znajduje się do 20 kwiatów. Kwiatostan z reguły pojedynczy, czasem podzielony do 20 cm wysokości.
• Kwiat: Kwiaty do około 1 cm średnicy o płatkach białych lub różowych. Każdy z płatków osiąga 3–6 mm długości.
• Korzeń: Korzeń w systemie wiązkowym dochodzący do około 1,5 mm grubości i kilkunastu cm długości.
• Nasiona: Licznie produkowane po zapyleniu (również samozapyleniu).
• Długość życia: Roślina wieloletnia.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Tak.
• Okres kwitnienia: Późna wiosna do lata.
• Liczba chromosomów: 2n=20.

• Temperatura: Temperatura powinna przez cały rok wynosić około 20 °C. Latem roślina preferuje w ciągu dnia wyższe temperatury, jeśli idą one w parze z podwyższonym poziomem naświetlenia.
• Oświetlenie: Co najmniej 10 godzin dziennie, lecz polecaną dawką jest 16 godzin dziennie. Najlepiej sprawi się sztuczne oświetlenie o mocy 40 W lub wschodni parapet.
• Podlewanie i wilgotność powietrza: Roślina przez cały czas powinna mieć mocno wilgotne podłoże. Nie wolno nam zapomnieć o podlewaniu, ponieważ ten gatunek jest słabo tolerancyjny, jeśli chodzi o niedobory wody. Wilgotność powietrza powinna wynosić od 60 do 80%.
• Podłoże: Drosera spatulata będzie dobrze rosnąć w większości znanych podłoży: mchu torfowcu, w samym torfie, jak i w mieszance torfu i piasku w stosunku 1:1. 
• Okres spoczynku: Z reguły brak, aczkolwiek odnotowano rośliny z kilku lokacji, które potrzebują obniżonej temperatury na czas zimy (5-15 *C). Przechodzą wtedy okres spoczynku i zahamowują swój wzrost. Na nasze szczęście jednak ta forma jest stosunkowo rzadko spotykana w hodowli.

• Z nasion: Nasiona Drosera spatulata wysiewamy na podłoże dowolnego rodzaju. Kluczowym warunkiem ich kiełkowania jest duża ilość światła i podwyższona wilgotność. Jakkolwiek ta druga nie jest konieczna, przyśpiesza cały proces. Pamiętajmy więc, by postawić rośliny na słonecznym miejscu. Kiełkowanie nie zajmuje zwykle dłużej niź 2 tygodnie. Należy wtedy pamiętać, by siewki regularnie podlewać. Gdy te osiągną wielkość około 0,5 cm, można je przesadzić do nowego podłoża. Można je też wtedy dokarmiać muszkami owocówkami. Znacząco przyśpieszy to proces ich wzrostu.
  Nasiona mają dość długą trwałość, więc jeżeli będziemy chcieli je przekazać komuś innemu, przechowujmy je w suchym i chłodnym miejscu (np. w szufladzie, na półce szafki). Rośliny z nasion są w stanie w ciągu roku wypuścić swój pierwszy kwiatostan i wyprodukować nowe nasiona.
• Przez sadzonki liściowe: Sadzonki liściowe można wykonywać na różne sposoby. Najczęściej stosowaną metodą jest ucięcie liścia jak najbliżej stożka wzrostu
  Miejsce na roslinie z którego wyrastają nowe liście.
  ; następnie umieszczenie go na mchu torfowcu w wilgotnym, dobrze oświetlonym miejscu (najbezpieczniej zastosować sztuczne światło, by nie ugotować siewek).
• Przez podział: Starsze rośliny wraz z wiekiem u podstawy wytwarzają młode stożki wzrostu. Można je po około 1-2 miesiącach przetransferować do nowego pojemnika.

Drosera spatulata występuje w naturze na bagnach stale zalanych wodą. Bardzo często na terenach piaszczystych i na terenach lasów.

Drosera spatulata występuje naturalnie w Nowej Zelandii, Tasmanii, Australii a także w Japonii i Chinach.

Roślinę odkrył i opisał Jacques Labillardière - francuski botanik - opis można znaleźć w publikacji Novae Hollandiae Plantarum Specimen wydanej w 1804 roku. Drosera spatulata doczekała się publikacji swojego opisu kilkanaście lat po jej odkryciu.

• Brak.

Uwaga:Zdjęcia można ładować z poziomu swoich profili

Autor(ka): marcin89	Autor(ka): szamanka	Autor(ka): simon-templer
Autor(ka): Ursus	Autor(ka): hito11	Autor(ka): Krzyst Drosera spatulata var. lovellae
Autor(ka): Simon_79	Autor(ka): Rózia	Autor(ka): Rózia
Autor(ka): szamanka	Autor(ka): marys_69	Autor(ka): szamanka
Autor(ka): Rózia	Autor(ka): NobySun	Autor(ka): Rózia
Autor(ka): Damianus	Autor(ka): Miki