przejdź do Uprawa Roślin

W tym artykule zajmę się rozmnażaniem dzbaneczników poprzez pędy boczne wytworzone na głównej łodydze...
Gdy już nasz dzbanecznik urośnie do takich rozmiarów, iż zacznie wytwarzać pędy boczne na łodydze, wówczas możemy pomyśleć o jego rozmnożeniu.

Do tego celu będą nam potrzebne:

1. dzbanecznik z wytworzonymi pędami
2. nożyczki z ostrym czubkiem
3. doniczka z wcześniej przygotowanym podłożem.

1.Pędy boczne

Pęd, który posłuży nam jako zalążek nowej rośliny, musi być odpowiednio duży (zdjęcie nr 1), a mianowicie musi posiadać co najmniej 3-4 listki, abyśmy mogli go wsadzić w ziemię bez problemu. 
Jeśli odpowiedniej wielkości pęd już urósł, potrzebujemy dość ostrego narzędzia, aby odciąć go od głównej łodygi. Do tego celu możemy użyć np. obcinaczek do materiału bądź nożyczek z ostrym czubkiem. Pęd boczny odcinamy przy samej łodydze. Uważamy przy tym, aby nie uszkodzić głównej łodygi (co jest oczywiste).

2. Odcinanie pędu bocznego

Gdy już wykonamy tę czynność, nasz pęd będzie wyglądał mniej więcej tak:

3. Nasza nowa roślina

Następnie musimy tak przygotować naszą odłączoną roślinę, aby można ją było wsadzić w podłoże na głębokość około 1 cm. Możemy odciąć delikatnie najmniejsze listki, które znajdują się na naszej roślinie i wówczas wsadzić ją w podłoże, bądź możemy ją normalnie wsadzić w ziemię, przykrywając lekko liście w taki sposób, aby nasza roślina była wsadzona na głębokości 1 cm. Gdy wykonamy tę czynność, nasza roślina będzie wyglądała mniej więcej tak:

4. Nowo posadzona roślina

Teraz tylko pozostało nam pilnować, aby nasz przesadzony dzbanecznik miał stale wilgotne podłoże, wilgotność w granicach 80%, temperaturę w granicach 30 *C oraz był ustawiony w takim miejscu, aby miał dostęp do dużej ilości rozproszonego światła. I pozostaje nam tylko czekać, aż nasza roślina ukorzeni się, co nastąpi po około 2 miesiącach (w zależności od warunków, w jakich będzie przebywała). No i na tym koniec rozmnażania. 

Powyższe rozmnażanie było przeprowadzane na dzbaneczniku Nepenthes ventricosa x alata.

Autor zdjęć i artykułu: Sir Rose