• Heliamphora heterodoxa x minor

Historia:
Heliamphora minor została odkryta w 1939 roku przez Henry'ego Allana Gleansona, jest najmniejszą heliamforą i od tego pochodzi jej nazwa <łac. minor - mniejszy>.

Występowanie:
Heliamphora minor, tak jak wszystkie gatunki z grupy Heliamphora, jest gatunkiem endemiczny

Siedlisko naturalne: Heliamphory rosną na podłożu bardzo ubogim w jakiekolwiek minerały, na wysokości 1900-2500 m n.p.m. Opady deszczu na terenach, gdzie rosną, są dość małe, bo wynoszą około 255 mm rocznie, w przeciwieństwie do lasów równikowych u podnóży gór. Za to wilgotność powietrza w środowisku naturalnym heliamfor jest wysoka i wynosi około 78% przez cały rok. Heliamfora ta nie występuje w sąsiedztwie innych gatunków z grupy Heliamphora i żadna krzyżówka z tym gatunkiem nie występuje naturalnie.

Opis rośliny:

• Wygląd: Dzbany Heliamphora minor osiągają wymiary około 10-15 cm wysokości i 3-5 cm szerokości (w górnej części rośliny) i są organami chwytnymi. Kielichy mogą być zielone, zielono-czerwonawe lub czerwono-brązowawe, zależy to od stopnia nasłonecznienia rośliny. Nad otworem kielicha znajduje się mały wyrostek, który ma za zadanie zwabić potencjalną ofiarę. Jest on czerwonawy lub czerwony, tak jak dochodzący do niego nerw. Roślina wytwarza kłącza, jednak niezbyt duże. Na pewnej wysokości znajduje się otwór, przez który wypływa nadmiar wody gromadzącej się w kielichu. Zapobiega to przechyleniu i złamaniu heliamfory. Heliamfora może wytwarzać od 1 do 6 kwiatów na szypule. Kwiat składa się z 4 białych płatków. Wewnątrz kwiatu znajduje się jeden słupek
  Żeński organ generatywny, w jednej z jego częsci wytwarzane są nasiona, zazwyczaj znajduje się w centrum kwiatu.
  otoczony licznymi pręcikami
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  . Po zapyleniu w owocu znajdują się liczne, lekkie, jednomilimetrowe nasionka.

Kwiat

Rozmnażanie:

• z nasion: Jest to powolny i mało efektywny sposób rozmnażania heliamfory. Nasiona kiełkują do 12 miesięcy, a w drugim roku po wykiełkowaniu młode siewki osiągają wymiary ok. 15 mm. Najlepszym podłożem jest torf z żywym mchem sphagnum na wierzchu. Nasionkom powinniśmy zapewnić tak samo dużo światła, dużą wilgotność powietrza i podłoża, jak dorosłej roślinie oraz trzymać w temp. 20-22 °C. Młode siewki rosną bardzo wolno - ok. 3 mm na 2 miesiące.