'; ?>
Zapamiętać ? Zarejestruj
Box::showBoxes();
Muchołówka - Rozmnażanie wegetatywne Muchołówki amerykańskiej
przejdź do Uprawa Roślin: przejdź do Uprawa Roślin
ostatnia aktualizacja: 0000-00-00 00:00:00

Muchołówka - Rozmnażanie wegetatywne Muchołówki amerykańskiej

Na czym polega wegetatywne rozmnażanie się roślin?
    W naturze rośliny rozprzestrzeniają się nie tylko dzięki nasionom czy zarodnikom, ale także poprzez podział istniejącej rośliny lub przez np. rozłogi. W taki sposób powstaje wegetatywnie nowa roślina, zdolna do samodzielnego rozwoju. Możliwe jest też sztuczne rozmnożenie wegetatywne rośliny, najczęściej poprzez „ukorzenianie” jej fragmentów. W naturalnych warunkach muchołówka amerykańska rozmnaża się wegetatywnie przede wszystkim poprzez podziały bulwy

Organ zapasowy u roślin, pomagający im przetrwac niekorzystne warunki, po zimie zanika a w innych miejscach tworzą się nowe bulwy. Bulwa muchołowki nie jest tak naprawdę bulwą choc przyjeło się ją tak nazywać, w tym wypadku jest to nie mający specjalistycznej nazwy fragment rośliny, funkcje zapasowe pełnią podziemne części zwykłych lisci asymilacyjnych.
. Nieco rzadziej młode rośliny powstają poprzez odrosty korzeniowe. W uprawie możliwa jest jej propagacja z fragmentów liści, bulwy
Organ zapasowy u roślin, pomagający im przetrwac niekorzystne warunki, po zimie zanika a w innych miejscach tworzą się nowe bulwy. Bulwa muchołowki nie jest tak naprawdę bulwą choc przyjeło się ją tak nazywać, w tym wypadku jest to nie mający specjalistycznej nazwy fragment rośliny, funkcje zapasowe pełnią podziemne części zwykłych lisci asymilacyjnych.
, pędu kwiatowego, pułapek, a nawet korzeni.

Muchołówka amerykańska. Widoczna bulwa

Organ zapasowy u roślin, pomagający im przetrwac niekorzystne warunki, po zimie zanika a w innych miejscach tworzą się nowe bulwy
Organ zapasowy u roślin, pomagający im przetrwac niekorzystne warunki, po zimie zanika a w innych miejscach tworzą się nowe bulwy. Bulwa muchołowki nie jest tak naprawdę bulwą choc przyjeło się ją tak nazywać, w tym wypadku jest to nie mający specjalistycznej nazwy fragment rośliny, funkcje zapasowe pełnią podziemne części zwykłych lisci asymilacyjnych.
. Bulwa muchołowki nie jest tak naprawdę bulwą choc przyjeło się ją tak nazywać, w tym wypadku jest to nie mający specjalistycznej nazwy fragment rośliny, funkcje zapasowe pełnią podziemne części zwykłych lisci asymilacyjnych.
oraz rozwijające się młode liście

 

Podziały bulwy

Organ zapasowy u roślin, pomagający im przetrwac niekorzystne warunki, po zimie zanika a w innych miejscach tworzą się nowe bulwy. Bulwa muchołowki nie jest tak naprawdę bulwą choc przyjeło się ją tak nazywać, w tym wypadku jest to nie mający specjalistycznej nazwy fragment rośliny, funkcje zapasowe pełnią podziemne części zwykłych lisci asymilacyjnych.

     Dorosłe rośliny mogą przechodzić podziały bulwy
Organ zapasowy u roślin, pomagający im przetrwac niekorzystne warunki, po zimie zanika a w innych miejscach tworzą się nowe bulwy. Bulwa muchołowki nie jest tak naprawdę bulwą choc przyjeło się ją tak nazywać, w tym wypadku jest to nie mający specjalistycznej nazwy fragment rośliny, funkcje zapasowe pełnią podziemne części zwykłych lisci asymilacyjnych.
w czasie całego okresu wegetacyjnego. Rośliny potomne są początkowo nieco mniejsze od matecznej, ale szybko osiągają większe rozmiary po oddzieleniu. Częstotliwość podziałów zależy nie tylko od rozmiarów i wieku rośliny, ale także od danego kultywaru. Przykładowo, muchołówki ‘Sawtooth’ czy ‘Bohemian Garnet’ dzielą się intensywniej niż inne odmiany, wytwarzając nawet kilkanaście nowych roślin w ciągu roku. Mniejsze okazy, które nie osiągnęły jeszcze rozmiarów dorosłej rośliny, również mogą się dzielić, lecz ma to miejsce o wiele rzadziej. Znaczący wpływ na podziały muchołówek może mieć temperatura. Obserwacje wykazały, że rośliny poddane okresowemu obniżeniu temperatury dzielą się intensywniej niż rośliny próby kontrolnej.

Rośliny powstałe wskutek podziałów bulwy

Organ zapasowy u roślin, pomagający im przetrwac niekorzystne warunki, po zimie zanika a w innych miejscach tworzą się nowe bulwy. Bulwa muchołowki nie jest tak naprawdę bulwą choc przyjeło się ją tak nazywać, w tym wypadku jest to nie mający specjalistycznej nazwy fragment rośliny, funkcje zapasowe pełnią podziemne części zwykłych lisci asymilacyjnych.
dorosłej muchołówki

 

Odrosty korzeniowe

     W pewnych warunkach możliwe jest wytworzenie nowych roślin z korzeni. W ten sposób muchołówka rozmnaża się niezwykle rzadko, dlatego też ten sposób jej propagacji zaliczyć można do „sztucznych”, zamierzonych działań hodowców. Odrosty powstają wówczas, gdy korzenie w jakiś sposób znajdą się na powierzchni podłoża lub na niewielkiej głębokości. Znane są również przypadki powstawania roślin z korzeni, które dotarły do otworów doniczki. Jeżeli przy przesadzaniu skierujemy któryś korzeń ku górze, tak by jego część wystawała nad ziemię, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że uzyskamy nową roślinę. Ważne jest jednak, by takie sadzonki powstawały w cieniu, ponieważ korzenie na powierzchni łatwo wysychają. Inną metodą jest umieszczenie części korzenia na powierzchni i przysypanie go cienką warstwą torfu.

Odrosty korzeniowe muchołówki

 

Rozmnażanie muchołówki za pomocą sadzonek liściowych

     Ta metoda jest najczęściej stosowana wśród hodowców i jest zdecydowanie najłatwiejsza. Polega ona na uzyskiwaniu sadzonek z liści rośliny lub ich fragmentów. Istnieje wiele sposobów przygotowywania takich sadzonek, lecz nie będziemy opisywać ich wszystkich, gdyż zajęłoby to zbyt dużo miejsca.

 

Przygotowywanie sadzonek

     Ważnym czynnikiem mającym wpływ na uzyskanie roślin z sadzonek jest rodzaj liścia użytego do przygotowania sadzonki. Poziom hormonów odpowiadających za wzrost rośliny zmienia się w ciągu roku, podobnie jak i morfologia liścia. Najlepiej jest przygotowywać sadzonki z liści „wiosennych” bądź „letnich” muchołówki — znacząco zwiększa to prawdopodobieństwo uzyskania nowych roślin. Wbrew pozorom możliwe jest jednak uzyskanie sadzonek w ciągu całego roku, nawet z częściowo uschniętych liści. Pomimo licznych prób, nie udało mi się stwierdzić co ma największy wpływ na to, czy rośliny powstaną lub nie — przypadek odgrywa więc tutaj dużą rolę. Ich ilość zależy natomiast od rozmiarów użytego liścia. Ponadto pewne kultywary łatwiej jest rozmnożyć niż inne, lecz uzyskanie dokładniejszych informacji na ten temat wymaga dalszych i licznych prób. 
    Liście przeznaczone na sadzonki możemy zarówno odciąć, jak i oderwać. Częściej stosowana jest druga metoda, gdyż pozwala ona na szybsze uzyskanie roślin z niemal 100% skutecznością — rzadko zdarza się, by oderwany z fragmentem bulwy

Organ zapasowy u roślin, pomagający im przetrwac niekorzystne warunki, po zimie zanika a w innych miejscach tworzą się nowe bulwy. Bulwa muchołowki nie jest tak naprawdę bulwą choc przyjeło się ją tak nazywać, w tym wypadku jest to nie mający specjalistycznej nazwy fragment rośliny, funkcje zapasowe pełnią podziemne części zwykłych lisci asymilacyjnych.
liść „nie dał” sadzonek. Rośliny powstają najczęściej właśnie na białej, oddzielonej od bulwy
Organ zapasowy u roślin, pomagający im przetrwac niekorzystne warunki, po zimie zanika a w innych miejscach tworzą się nowe bulwy. Bulwa muchołowki nie jest tak naprawdę bulwą choc przyjeło się ją tak nazywać, w tym wypadku jest to nie mający specjalistycznej nazwy fragment rośliny, funkcje zapasowe pełnią podziemne części zwykłych lisci asymilacyjnych.
części liścia. Zazwyczaj używa się całych liści, niekiedy jednak samej blaszki liściowej bez pułapki. Możliwe jest też rozmnożenie rośliny z samej pułapki, ale ze względu na niską efektywność metoda ta powinna być raczej traktowana jako ciekawostka. Zdjęcie po prawej przedstawia małe rośliny uzyskane z liścia muchołówki ‘Pink Venus’. Gdy już oddzielimy liść od rośliny, należy go umieścić w wilgotnym torfie i zapewnić dobry dostęp do światła. Końcówkę liścia umieszczamy w torfie, podczas gdy pozostałą jego część lekko przyklepujemy do podłoża. Jeżeli sadzonki będą wystawione na intensywne działanie promieni słonecznych, możemy niemal cały liść przykryć torfem, pozostawiając odsłonięty tylko fragment blaszki liściowej. Liście można umieścić w doniczce wraz z innymi roślinami lub w specjalnie do tego przygotowanym pojemniku. Pojemnik taki pozbawiony jest otworów na spodzie, by zapobiec odpływowi wody. Jako podłoże stosujemy czysty torf, który powinien być mocno namoczony. Pojemnika takiego nie należy jednak przykrywać. Zwiększona wilgotność nie ma większego wpływu na wytwarzanie roślin z sadzonek, a może sprzyjać powstawaniu pleśni. Ważne jest utrzymanie odpowiedniego uwodnienia podłoża, by sadzonki nie wyschły oraz odpowiedni dostęp do światła. Ten ostatni jest prawdopodobnie kluczowym czynnikiem dla powstawania roślin z sadzonek.

 

Jak poznać, czy z liścia powstaną rośliny? Jak one wyglądają?
     Jeżeli po upływie pierwszych dwóch tygodni liść nie usechł, to najprawdopodobniej uzyskamy sadzonki. Ich wygląd jest jednak niepozorny, a czas ich wytworzenia zależy od warunków i może wynieść nawet 2 miesiące. Zaczątki nowych roślin mają postać galaretowatych, brązowych lub czerwonych wypustek na liściu. Początkowo rosną bardzo powoli, ale gdy uzyskają rozmiar kilku mm, znacząco przyspieszają swój wzrost. Najpierw pojawiają się pozbawione pułapek, zakrzywione liście:

Kolejne posiadają już niewielkich rozmiarów pułapki, które są jednak najczęściej niefunkcjonalne. Takie rośliny umieszczamy już w docelowych doniczkach. Nie oddzielamy ich od liścia, a jedynie przysypujemy go torfem pozostawiając małe sadzonki odkryte. Po pewnym czasie wypuszczą one korzenie i wówczas rozpoczną intensywny wzrost. Rośliny pochodzące z sadzonek liściowych stosunkowo szybko osiągają większe rozmiary, zdecydowanie szybciej niż rośliny z nasion.

Te rośliny pochodzą z sadzonek liściowych. Bardzo często zdarza się, że takie muchołówki rosną początkowo wzwyż, wytwarzając liście rosnące w górę

 

Rozmnażanie rośliny z pędu kwiatowego
     Możliwe jest także rozmnożenie muchołówki za pomocą sadzonek wykonanych z pędu kwiatowego. W tym celu pęd należy pociąć na fragmenty długości 3-5 cm i postępować tak jak w przypadku sadzonek liściowych. Jedyną różnicą jest to, że pęd powinien być wciśnięty w torf tak, by jego końcówki były nim zakryte. Delikatne, podłużne ich nacięcie sprzyja powstawaniu roślin. Jeżeli sadzonki były przygotowywane z dużego, przekwitłego już pędu kwiatowego, to rośliny uzyskamy z fragmentów pochodzących z górnej jego części.

Autor(ka): moof