Pinguicula vulgarisTłustosz zwyczajnyNazwy PL: Tłustosz zwyczajny
| |
Systematyka
| Królestwo | Plantae |
| Podkrólestwo | Tracheobionta |
| Gromada | Magnoliophyta |
| Klasa | Magnoliopsida |
| Podklasa | Asteridae |
| Rząd | Scrophulariales |
| Rodzina | Lentibulariaceae |
| Rodzaj | Pinguicula |
| Podrodzaj | Pinguicula |
| Sekcja | Pinguicula |
| Gatunek | Pinguicula vulgaris L. |
Synonimy
- Pinguicula alpina - Weber (Georg Heinrich Weber), Spicilegium florae Goettingensis, 1778- Peter, Flora von Sudhannover, 1901
- Pinguicula arctica- EastWood, 1902
- Pinguicula bohemica- Krajina, 1926
- P. grandiflora- Pollinius, 1822
- P. vulgaris var. gaveana - Beauverd, 1911
- P. vulgaris var. genuina - Schinz & Keller, 1905
- P. vulgaris var. grandiflora - Cosson & Germain de Saint-Pierre, 1845
- reszta zostanie dopisana wkrótce...
Naturalne krzyżówki
- Pinguicula x scullyi - (P. vulgaris x P. grandiflora) - krzyżówka występująca rzadko w Irlandii (hrabstwa Kerry i Clare).
Opis rośliny
- Pokrój: Przyziemna rozeta składająca się z 4-11 liści.
- Liść: Podłużny, klinowaty, wyraźnie zwężający się ku zewnętrznej części rośliny. Osiąga do 5 cm długości. Szerokość może osiągać około 2,5 cm. Krawędzie liścia zawijają się ku głównemu nerwowi liścia.
- Korzeń: Krótkie korzenie płytko trzymające roślinę w podłożu.
- Kwiatostan: Wzniosły, pojedynczy, pojawia się w liczbie 1-3 sztuk. Posiada 1 kwiat. Jest dość gruby i mięsisty.
- Kwiat: Korona ma kolor ciemnofioletowy; w środku gardzieli kwiat posiada białą plamkę. Kwiaty najczęściej wznoszą się ku górze lub pod kątem 90 stopni do kwiatostanu. Osiągają do 2 cm długości.
- Okres kwitnienia: Maj - lipiec.
- Samopylność
Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
Przykłady:
Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
: Nie.
- Nasiona: Elipsoidalne, 0,9 mm długości i około 0,2 mm szerokości.
- Długość życia: Roślina wieloletnia.
- Liczba chromosomów: 2n=64.
- Uwagi: Istnieje także odmiana 'bicolor', wokół której panuje lekkie zamieszanie. Ma jednak biało-fioletowe kwiaty. Zostanie ona opisana w osobnym artykule.
Hodowla
- Temperatura: Odpowiednią temperaturą będzie 20-30 *C. Roślina zniesie jednak wyższą temperaturę w ciągu dnia, gdy świeci słońce.
- Oświetlenie: Zapewniamy roślinom rozproszone światło 12-16 godzin na dobę.
- Podlewanie: Roślinę najlepiej podlewać od góry i wylewać nadmiar wody, stojąca woda nie najlepiej działa na delikatny system korzeniowy tłustoszy, uniemożliwia bowiem odpowiednią wymianę gazową.
- Wilgotność powietrza: Wilgotność powietrza powinna być wysoka, zwłaszcza podczas okresu wzrostu.
- Podłoże: Najlepiej sprawdzi się torf z piaskiem. Mieszamy 2 części torfu z 1 częścią piasku. W naturze podłoże najczęściej jest zasadowe.
- Okres spoczynku: Roślina żyje w klimacie, w którym konieczne jest wejście w stan spoczynku. Podczas tego okresu zapewniamy jej chłód (nie mróz!), oszczędniej podlewamy i oświetlamy tyle, ile w danej lokalizacji występuje słońca zimą (zwykle koło 8-10 godzin). Liście rośliny powinny wtedy zostać mocno zredukowane do pączka.
Rozmnażanie
- przez sadzonki liściowe: Nieskuteczne.
- podział: Pinguicula vulgaris po zakończeniu okresu spoczynku, zanim jeszcze zacznie rozwijać swoje owadożerne liście, tworzy u podstawy rośliny młode stożki wzrostu. Pojawia się wiec sporo mniejszych roślin, które przesadzić możemy w następnym roku do osobnych pojemników.
Środowisko naturalne
Skaliste miejsca z małą ilością podłoża lub półki skalne. Często zacienione, umożliwiające roślinom otrzymać wodę, gdy spływa ona ze skał po deszczu lub ze strumieni. Jej stanowiska to także łąki i oczywiście torfowiska, które mają dobry i stały dostęp do wody.
Występowanie
Jest to roślina powszechnie rosnąca na półkuli północnej. Zarówno na kontynencie amerykańskim, jak i europejskim.
Historia
Roślina została opisana w Species Plantararum przez Linneusza w roku 1753.
Ciekawostki
Brak danych.
Zródła - WWW
Carnivorous Plants DatabaseInteractive Flora of NW Europe
Źródła - Literatura
Z. Podbielkowski, B. Sudnik Wójcikowska, Rośliny mięsożerne - zwane też owadożernymi
Journal of Ecology, rok 2004, numer 92, strony 1071–1118
S. Jost Caspar, Monographie der Gattung Pinguicula L.,1966Uwagi hodowców (Dodaj własną)
Ten opis wykonał(a): janmyszkier
Ten opis poprawił(a): Maleństwo
Galeria
|
Autor(ka): Cephalotus
|
Autor(ka): pasztet1996
|
Autor(ka): szamanka
|
Autor(ka): szamanka
|
|
Autor(ka): michcup
|
Autor(ka): Tough
|
Autor(ka): michcup
|
Autor(ka): Cephalotus
|
|
Autor(ka): Cephalotus
|
Autor(ka): Cephalotus
|
Autor(ka): szamanka
|
Autor(ka): szamanka
|
|
Autor(ka): Cephalotus
|
Zobacz też zdjęcia na CPPhotoFinder.com