![]() | idź do Roridula | Ostatnia aktualizacja: 2009-11-20 16:21:41 |
Roridula dentata |
| Królestwo | Plantae |
| Podkrólestwo | Tracheobionta |
| Gromada | Magnoliophyta |
| Klasa | Magnoliopsida |
| Podklasa | Ericidae |
| Rząd | Ericales |
| Rodzina | Roridulaceae |
| Rodzaj | Roridula |
| Podrodzaj | Roridula |
| Sekcja | Roridula |
| Gatunek | Roridula dentata L. |
Opis rośliny:
- Pokrój: Drzewiasty, dorasta do 2 m wysokości.
- Liść: Liście są pokryte włoskami gruczołowymi wydzielającymi słodką, lepką ciecz wabiacą owady. Liście są wąskie, długie. Mają rzadko, ale mocno postrzępione brzegi.
- Korzeń: Brak danych.
- Kwiatostan i kwiaty: Kwiat różowy, ma 2 cm średnicy, pieciopłatkowy, płatki są ostro zakończone. Jeden słupek i 5 pręcików. Kwiatostan typu grono, długi i owłosiony.
- Nasiona: Brązowo-czarne.
- Okres kwitnienia: Wrzesień - październik.
- Samopylność: Nie, roridule są zapylane przez Pamerideae.
- Długość życia: Roślina wieloletnia.
kwiaty wzrost liść pokrój dorosłej rośliny
Rozmnażanie:
- kiełkowanie: Nasiona najlepiej wysiewać na mieszance mchu z piaskiem 1:1. Doniczkę należy umieścić w słonecznym miejscu, gorące dnie i chłodne noce. Nasiona mogą kiełkować od 2 tygodni do ponad 3 miesięcy. Warto spalić kępkę suchej trawy po wysianiu nasion, jako że roridule kiełkują po pożarach łąk, na których rosną.
Historia:
Jako pierwszy opisał tę roślinę Carl von Linné (Karol Linneusz) w 1764 roku jako Roridula dentata.
Jej nazwę zmienił Nicolaas Laurens Burman w 1768 roku na Ireon verticillatum.
W 1788 Joseph Gärtner sklasyfikował ją jako Roridula muscicapa (prawdopodobnie jako odrębny gatunek, zaś potem odkryto, że to ten sam co R. dentata).
W 1797 roku Carl Peter Thunberg zmienił nazwę Linneusza na Drosera roridula.
W 1815 Christiaan Hendrik Persoon zmienił nazwę Linneusza Roridula verticillata
W 1830 Lineusz nazwał ją Drosera verticillata.
W 1913 roku Gdgr. sklasyfikował roślinę jako Roridula brachysepala razem z R. gorgonias jako jeden gatunek.
Jak widać, wrócono potem do pierwszej nazwy, jaką nadał roślinie Linneusz.
Środowisko naturalne:
Występuje w populacjach od kilku do 2000 osobników. W głębi lądu, obrzeża bagien, w miejscach, gdzie występuje lekki powiew.
Miejsce występowania:
900-1200 m n.p.m. Zachodnie Cape.

Ciekawostki:
- Włoski roriduli się nie zginają w odróżnieniu od włosków rosiczek.
| Sklep | Cena (PLN) | Ostatnia aktualizacja |
|---|
Kliknij na nagłówek kolumny by posortować. Uzyj shift + klik by sortować po kilku kolumnach naraz
Wartości walut aktualizowane są codziennie i zastosowano następujące przeliczniki:[phpBB Debug] PHP Warning: in file /home/myszkier/public_html/owadozery/templates/testskin/tpl_description.php on line 597: Invalid argument supplied for foreach()
Tę roślinę hodują:
