• Roridula crinita (niewłaściwa nazwa).

• Pokrój: Dorasta do metra wysokości; rośnie jako zdrewniały, rzadki (chodzi o gęstość) krzew. Wybarwia się na czerwono. Rośnie wiosną, w lecie i jesienią, w czasie zimy rozwój jest przystopowany.
• Liść: Liście są pokryte włoskami gruczołowymi
  Włoski obeczne u rosiczek, tłustoszy, roriduli i rosolistnika, ich końce są banieczkowate, znajdują się tam gruczoły wydzielające kleistą substancję a takze enzymy trawienne (z wyjątkiem roriduli)
  wydzielającymi słodką, lepką ciecz wabiacą owady. Liście są wąskie, osiągają 12 cm długości. Mają rzadko, ale mocno postrzępione brzegi.
• Korzeń: Brak danych.
• Kwiatostan i kwiaty: Kwiat różowy lub biało-różowy, ma do 3 cm średnicy, pieciopłatkowy, płatki są ostro zakończone. Jeden słupek
  Żeński organ generatywny, w jednej z jego częsci wytwarzane są nasiona, zazwyczaj znajduje się w centrum kwiatu.
  i 5 pręcików
  Męskie organy generatywne, wytwarzające pyłek. Służą roślinom do rozmnażania.
  . Kwiatostan typu grono, długi i owłosiony.
• Nasiona: Brązowe, szorstkie.
• Okres kwitnienia: Lipiec - październik
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Nie, roridule są zapylane przez Pamerideae.
• Długość życia: Roślina wieloletnia.
  Hodowla

• Temperatura: Temperatura pokojowa będzie dla tego gatunku odpowiednia przez cały rok.
• Oświetlenie: Roslina lubi bardzo duże ilości światła, najlepiej będzie się czuła na południowym parapecie.
• Podlewanie: Podłoże powinno być zawsze wilgotne, ale nie należy rośliny przelewać (za to całkiem nieźle znosi przesuszanie). Woda powinna być bardzo czysta, aby nie odkwaszała podłoża.
• Wilgotność powietrza: Pokojowa wilgotność powietrza będzie odpowiednia.
• Podłoże: Torf ze żwirem w stosunku 1:1. Roślina źle znosi przesadzanie, dlatego podłoże powinno być jak najlepszej jakości.
• Okres spoczynku: Teoretycznie roślina może przechodzić okres spoczynku, jednak nie jest on konieczny do prawidłowego wzrostu i kwitnienia.

• z nasion: Nasiona najlepiej wysiewać na mieszance mchu z piaskiem 1:1. Doniczkę należy umieścić w słonecznym miejscu, gorące dnie i chłodne noce. Nasiona mogą kiełkować od 2 tygodni do ponad 3 miesięcy. Warto spalić kępkę suchej trawy po wysianiu nasion, jako że roridule kiełkują po pożarach łąk, na których rosną.

Obrzeża bagien, występuje w populacjach od kilku do 2000 osobników. Rośnie razem z D. aliciae i D. slackii, zazwyczaj na delikatnych pochyłościach.

Występuje w wilgotnych miejscach rozsianych po górach, w okolicach miast Hermanus i Swellendam, na wybrzeżu.

[mapka]

Opisał ją Jùlès Émilè Plánchón w 1848 roku. W 1913 roku sklasyfikowano roślinę jako Roridula brachysepala razem z R. dentata jako jeden gatunek. W tym samym roku ten sam autor sklasyfikował też R. gorgonias jako Roridula crinita. Później jednak, jak widać, wrócono do pierwotnej nazwy.