'; ?>
Zapamiętać ? Zarejestruj
Box::showBoxes();
idź do Kapturnicaidź do Kapturnica
Ostatnia aktualizacja: 2009-11-20 16:25:42

Sarracenia minor

Kapturnica drobna

Nazwy
PL: Kapturnica drobna
EN: Hooded Pitcher Plant, Rainhat-trumpet

Systematyka
Królestwo  Plantae
Podkrólestwo    Tracheobionta
Gromada      Magnoliophyta
Klasa        Magnoliopsida
Podklasa          Dilleniidae
Rząd            Nepenthales
Rodzina              Sarraceniaceae
Rodzaj                Sarracenia
Gatunek                  Sarracenia minor Walt.


DE: Hütchen-Schlauchpflanze
CZ: Špirlice menší


 Rysunek autorstwa: Paweł Król

Synonimy:

  • Sarracenia adunca - Sm. (1804)
  • Sarracenia galeata - Bartr. (1791)
  • Sarracenia variolaris - Michx. (1803)

Odmiany:

  • var. green - forma albinotyczna, nie posiadająca antocyjanów;
  • var. minor - zwykła odmiana kapturnicy minor;
  • var. okefenokeensis - zwana także Sarracenia minor 'Okefenokee' - jest to odmiana sporo większa od typowej, ponieważ osiąga az 80 cm wysokości (ponad 2 razy więcej niż typowa, a więc rożnica jest dosyć znaczna). Kwiatostany u tej odmiany są sporo niższe od liści. Naturalnie występuje tylko w rejonie Bagna Okefenokee w południowo-wschodniej Georgii. Warto zwrócić uwagę, że jest to po prostu wyższa odmiana, nie posiada jednak szerszych kapturów.
  • Naturalne krzyżówki:
    S. minor x S. flava <=> Sarracenia X harperi
    S. minor x S. psittacina <=> Sarracenia formosa
    S. minor x S. purpurea <=> Sarracenia swaniana
    S. minor x S. rubra <=> Sarracenia X rehderi

    Liczba chromosomów: Brak danych.

    Opis rośliny:

    • Pokrój: Roślina o wzniosłych liściach wyrastających ze stożka wzrostu
      Miejsce na roslinie z którego wyrastają nowe liście.
      . Mała w porównaniu z innymi kapturnicami.
    • Liść: Do około 30 cm wysokości i 1-4 szerokości u wejścia do pułapki. Charakterystyczna u tego gatunku jest pokrywka pułapki - przykrywa w znacznym stopniu wlot do liścia. Górna cześć pułapki pokryta jest białymi plamkami, które w wysokim stopniu przepuszczają promienie słoneczne i sprawiają, że owad wznosi się ku gorze, lecz obija sie o górną część pułapki, nie mogąc znaleźć wyjścia. Mechanizm jest tu zrealizowany bardzo podobnie do tego występującego u Sarracenia psittacina, Darlingotnia californica, Nepenthes aristolochioides czy Nepenthes klossii, gdzie również obecne są wspomniane wyżej plamki oraz dość intensywne zamknięcie otworu pułapki. Białe plamki odznaczają się brakiem chlorofilu wewnątrz komórek o białym kolorze.
       Istnieją różne warianty kolorystyczne liści, jednak w większości przypadków dominuje kolor zielony. Odnotowano także osobniki pozbawione barwników, a więc takie, które nigdy nie przybierają koloru czerwonego, nawet pod wpływem intensywnego naświetlenia (var. green).
       Łodyga rośliny wraz z wiekiem przekształca się w ryzom
      Korzeń
      Korzeń
      Korzeń
      (kłącze), który osiąga do 1,5 cm grubości.
    • Kwiatostan: Łodyga kwiatostanu zielona, bezlistna, zwykle krótsza od liści lub tej samej długości. W odróżnieniu od reszty kapturnic, Sarracenia minor kwitnie i produkuje nowe liście jednocześnie (u innych kwiaty pojawiają się przed tworzeniem nowych liści przez rośliny).
    • Kwiat: Kwiaty pojedyncze, 5 działek kielicha
      uzupełnic
      koloru zielonkawo-żółtego, 1,5-3,5 cm długości. Pięć owalnych płatków koloru żółtego (nigdy innego koloru), 2-4 cm długości, które odpadają zaraz po przekwitnięciu. Szyjka zalążni rozwinięta w swego rodzaju "parasol" od 2-3 cm średnicy. Między czerwcem a lipcem tworzona jest kulista torebka nasienna . Ma ona 0,8-1,8 cm średnicy i zawiera liczne nasiona. Kwiat nie wydziela żadnego zapachu wyczuwalnego dla człowieka. 
    • Korzeń: Korzeń w systemie palowym. Dość cienki, do kilkudziesięciu cm długości.
    • Nasiona: Nasiona dojrzewają po około 3 miesiącach od zapylenia kwiatu. Są jasnobrązowe, eliptyczne, około 1,8 mm x 0,8 mm.
    • Długość życia: Wieloletnia.
    • Okres kwitnienia: Marzec - maj.

    Hodowla:

    • Temperatura: 20-32 *C.
    • Oświetlenie: Roślina powinna stać w miejscu o jak największej ilości światła. Południowy parapet będzie najodpowiedniejszy.
    • Podlewanie i wilgotność powietrza: Sarracenia minor powinna stać w wodzie. 40-70% wilgotności.
    • Podłoże: Stosować można różne podłoża, od samego mchu torfowca, przez mieszankę torfu i piasku aż po mieszankę torfu, piasku i perlitu w stosunku 3:1:1.
    • Okres spoczynku: Tak. Podczas okresu spoczynku liście pozostają na roślinie. Utrzymujemy mokre podłoże.

    Rozmnażanie:

    • z nasion: Nasiona muszą przejść stratyfikację
      proces sztucznego zimowania polegający najczęściej na umieszczeniu nasion w zimnym otoczeniu (np. lodówce) na kilkanaście tygodni w celu "oszukania" rośliny co do faktu że zima mija i należy już zacząć kiełkować
      naturalną bądź sztuczną. Po 2 tygodniach - 2 miesiącach od zakończenia procesu nasiona powinny wzejść. Przez pierwsze 2-3 lata możemy ich nie zimować. Osiągnięcie dojrzałości zajmie roślinkom 5-7 lat.
    • przez podział ryzom
      Korzeń
      Korzeń
      Korzeń
      u:
      Starsze rośliny mają już zwykle spory ryzom
      Korzeń
      Korzeń
      Korzeń
      . Takie kłącze można naciąć, lub obciąć 5 cm kawałek i umieścić w miejscu jak dla dorosłych roślin. Po góra 2 miesiącach powinny pojawić się stożki wzrostu. Rośliny uzyskane tą metodą osiągają dorosłość w ciągu około 3 lat. 
    • przez podział: Z wiekiem nasze rośliny u podstawy będą tworzyć młode rośliny, te można wraz z następnym przesadzaniem umieścić w nowych pojemnikach lub po prostu kępkę umieścić następnym razem w szerszej i głębszej doniczce.


    Środowisko naturalne:
     Rośnie zarówno w miejscach bardzo mokrych (brzegi jezior, bagna) jak i bardziej suchych (trawiaste tereny oraz rzadkie, otwarte tereny lasów sosnowych). Podłoże zawsze kwaśne. Latem temperatury osiągają ponad 30 *C. Zimą czasem występują ujemne temperatury.

    Miejsce występowania:
     Południowo-wschodnia część Stanów Zjednoczonych. Poludniowa część Karoliny Północnej oraz przybrzeżna część południowej po środkową część Florydy poprzez południową Georgię. Jest to najbardziej geograficznie wysunięta na południe kapturnica.

    Historia:
    Roślina została opisana przez Waltera w roku 1788 w publikacji Flora Caroliniana. Nadał też jej wtedy nazwę S. minor, która obowiązuje do dziś. W roku 1996 zaakceptowano status taksonomiczny tej rośliny . Obecnie Sarracenia minor znajduje się na liście CITES.

    Ciekawostki:

  • W 1870 roku w Karolinie Północnej doktor Joseph Hinson Mellichamp zebrał kilka roślin w swojej kuchni i po przeprowadzeniu różnych testów dowiódł owadożerności tej rośliny. Była to pierwsza potwierdzona doświadczeniami wzmianka o owadożerności jakiejkolwiek rośliny.
  • W płynie Sarracenia minor obecne są bakterie Bacillus, Chryseobacterium, Lactococcus, Micrococcus, Pantoea, Rhodococcus oraz Serratia - część z nich uczestniczy w rozkładzie owadów i dostarczaniu roślinie azotu.
  • Ten opis wykonał(a): jan
    Ten opis poprawił(a): Maleństwo

    Uwaga:Zdjęcia można ładować z poziomu swoich profili


    Zobacz też zdjęcia na CPPhotoFinder.com
    SklepCena (PLN)Ostatnia aktualizacja

    Kliknij na nagłówek kolumny by posortować. Uzyj shift + klik by sortować po kilku kolumnach naraz
    Wartości walut aktualizowane są codziennie i zastosowano następujące przeliczniki:
    EUR: 4.1431
    Dodaj własną

    Tę roślinę hodują:
    owadozer, hddk