Łapanie zdobyczy:
Rosiczki, jak większość roślin owadożernych, chwyta swoje ofiary sa pomocą lepkiej cieczy produkowanej przez gruczoły znajdujące się na powierzchni liści. Owad przykleja się i, próbując się wydostać, przekazuje bodźce fizyczne. Podczas zetknięcia z cieczą i kontaktem z powierzchnią (nie włoskami) liścia, przekazuje bodziec chemiczny, który skłania roślinę do produkcji większych ilości cieczy, która będzie powoli rozpuszczać owada. Uzyskany w ten sposób płyn zostanie wchłonięty podczas powolnego procesu i wykorzystany przez roślinę do jej wzrostu. Przy mocnym nasłonecznieniu liście zawijają się wokół ofiary lub składają na pół, by zwiększyć powierzchnie kontaktu z owadem, a tym samym przyspieszyć proces jego rozkładu. 
Obecnie prym w prędkości zawijania się wokół ofiary wiedzie jednoroczna Drosera glanduligera, która robi to w zaledwie 0,15 s.

Rozmnażanie:

• przez nasiona:
  Nasiona powinniśmy zbierać, gdy torebki nasienne całkowicie wyschną na kwiatostanie; obcinamy wtedy kwiatostan nad białą kartką, by móc mieć oko na wszystkie nasiona, które mogły się wysypać podczas cięcia. Do czasu zbioru należy uważać, by nie poruszać kwiatostanu i nie rozsypać tym samym nasion do sąsiednich doniczek. Zebrane nasiona można przetrzymywać przez długie miesiące w suchym i chłodnym miejscu. 
  Do kiełkowania zapewniamy temperaturę jak dla okresu wzrostu, podłoże również utrzymujemy wilgotne. Kiełkowanie może zająć do 3 miesięcy. Preferowane podłoża dla nasion to torf lub zasuszony mech torfowiec.
• przez sadzonki korzeniowe:
  Zgrubiałe korzenie podczas przesadzania możemy podciąć i umieścić na powierzchni podłoża. Stożki wzrostu pojawiają się na korzeniach w przeciągu kilku tygodni. Gdy korzeń odbije się od dna doniczki i skieruje ku górze, osiągając w końcu powierzchnię, także wyprodukuje nową roślinę. Wymaga to więcej cierpliwości, ale warto czekać ze względu na to, iż obcinanie korzeni może nadwątlić siły dorosłej rośliny. 
• przez sadzonki liściowe:
  Liść należy oddzielić od rośliny jak najbliżej stożka wzrostu. Kładziemy go na mchu torfowcu lub torfie kwaśnym o pH 3,5-4,5. Całość umieszczamy w dobrze oświetlonym miejscu o bardzo wysokiej wilgotności (np. przezroczystym worku foliowym). Podobno użycie ukorzeniacza skutkuje zwiększeniem wyprodukowanych stożków wzrostu, ale wciąż wymaga to dokładniejszego sprawdzenia. Nowe stożki pojawiają się w przeciągu kilku tygodni. Do rozmnażania należy używać liści zdrowych i rozwiniętych. Utrzymujemy stałą temperaturę tj. 20-25 °C.

Powyższe sposoby rozmnażania nie są skuteczne w przypadku niektórych gatunków.