Rysunek autorstwa: Agnieszka Możanowicz

Opis rośliny:

• Pokrój: Do 30/50/70 metrów wysokosci (wg różnych źródeł). Jej życie można podzielić na dwa etapy. W młodości rośnie jako niewielka palemka w podszyciu dżungli, wytwarza wtedy pierwszy i drugi typ liści; dzięki liściom drugiego typu jest owadożerna. W drugim etapie przyjmuje formę liany, osiągając podobno nawet do 70 metrow długości. Dzięki liściom trzeciego typu zakończonym haczykami, wspina się na korony drzew i zakwita. W tym etapie życia roślina nie jest owadożerna.  
• Liść: Triphyophyllum wytwarza 3 typy liści.
  - Liście pierwszego typu mają lancowaty kształt. Roślina produkuje je przez całe swoje życie.
  - Drugi typ liści ma kształt nitkowaty, są to liście owadożerne, pokryte włoskami, roślina produkuje je tylko w młodości, są bardzo podobne do liści rosolistnika portugalskiego.
  - Trzeci typ liści roślina wytwarza tylko w dorosłym życiu, są one zakończone haczykami i pozwalają na wspinanie się w górę, w korony drzew.
• Korzeń: Brak danych.
• Kwiatostan i kwiat: Kwiaty białe lub różowe, rosną pojedynczo na łodydze.
• Nasiona: Obwód 5-12 cm, są w kształcie dysku, po jednym w torebce nasiennej. W odróżnieniu od większości okrytonasiennych, owoce Triphyophyllum otwierają się, zanim nasiono cakowicie stwardnieje, dlatego są nazywane wtórnie nagonasiennymi.
• Okres kwitnienia: Brak danych.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Brak danych.
• Długość życia: Brak danych, prawdopodobnie wieloletnia.

Hodowla:
Roślina nie nadaje się do hodowli w mieszkaniach, domach czy przydomowych szklarniach ze względu na swoje ogromne rozmiary.

• Podłoże: Podłoże powinno posiadać dobry drenaż
  Drenaż - domieszka do podłoża powodująca jego lepszą przepuszczalność dla wody.
  . Wskazane użycie mieszanki z piaskiem.
• Oświetlenie: Triphyophyllum powinno być umieszczane na półcienistych stanowiskach.
• Temperatura: Triphyophyllum jako roślina tropikalna wymaga temperatur około 25 *C.
• Wilgotność powietrza: Roślinie powinna zostać zapewniona stała wysoka wilgotność powietrza.

Rozmnażanie:

• z nasion: Trzy do sześciu miesięcy, skuteczność kiełkowania wynosi 40-50%.

Środowisko naturalne:
Roślina rośnie w klimacie tropikalnym. Temperatura w dzień wynosi od 25 do 30 *C, w nocy spada, ale nie powinna wynosić mniej niż 18 *C. Triphyophyllum jest endemit

Historia:
Pierwszą nazwę w 1907 roku nadał roślinie A. Chevalier, brzmiała ona Ouratea glomerata. W 1927 J. M. Dalziel i J. Hutchinson przemianowali ją na Dioncophyllum peltanum. Obecną nazwę - Triphyophyllum peltatum - nadał roślinie w 1951 roku H. K. Airy Shaw.

Roślina została uznana za owadożerną w jednym okresie swojego wzrostu w 1979 roku przez J. E. Marburger i T. L. Green.

Ciekawostki:

Nazwa pochodzi od trzech rodzajów liści, jakie wytwarza ta roślina; wywodzi się z greki.