• Pokrój: Średniego rodzaju roślina o zwartych skupiskach liści. Pływacz lądowy lub wodny przymocowany.
• Liść: Liście osiągają do 6 cm długości i 2 mm szerokości. Posiadają pojedynczy nerw biegnący przez całą długość liścia. Często obok liści nad powierzchnią wystają pułapki osiągające 3-12 mm.
• Korzeń: Stolon
  Stolon to rodzaj odnóżki rośliny rosnący w płaszczyśnie horyzontalnej lub tuż nad ziemią. Jest dłuższy i cieńszy od łodygi. Służy kolonizacji terenu i wyrasta u podstawy rośliny. Różnicując się w innym miejscu zwykle najpierw zaczepia się o podłoże nowymi korzeniami, a następnie wytwarzane są pierwsze liście. Czasem nowa roślina może wytworzyć się jeszcze w powietrzu zanim dotknie podłoża. Organ umożliwia rozmnażanie wegetatywne. Nawet po osadzerniu się nowej rośliny często nie zanika, służąc jako pomost żywnościowy pomiędzy dwoma roślinami.
  y mogą osiągać ponad 15 cm długości, są rozgałęzione.
• Kwiatostan: Pojedynczy. Jednocześnie może rozwijać się ich więcej niż jeden. Osiaga do około 30 cm wysokości. Na każdym znajduje się około 10 kwiatów.
• Kwiat: Ułożone po 3 na jednym miejscu kwiatostanu. Kwiaty na jednej osi kwitną jednocześnie. Są koloru fioletowego z żółtą kropką na środku, otoczoną kolorem białym lub bardzo jasnym fioletem.
• Okres kwitnienia: Roślina kwitnie w okolicach stycznia.
• Samopylność
  Zdolność rośliny do bycia zapyloną własnym pyłkiem.
  
  UWAGA! Niewiele roślin samopylnych jest samozapylającymi. W związku z czym, nie każda roślina samopylna, bez ręcznego zapylenia wyda nasiona. Roślina wydająca nasiona bez dotykania kwiatu przez czynniki zewnętrzne dokonuje procesu samozapylenia. Do zapylenia własnym pyłkiem dochodzi podczas zamykania kwiatu.
  
  Przykłady:
  Roślina niesamozapylająca się: Dionaea muscipula
  Roślina samozapylająca się: Drosera capensis
  : Brak danych.
• Nasiona: Brak danych.
• Liczba chromosomów: Brak danych
• Długość życia: Roślina jednoroczna.
• Uwagi: Brak.

• Temperatura: W dzień powinniśmy zapewnić wysokie temperatury rzędu 30-35 *C. W nocy zapewniamy spadki o około 10-15 *C, tak by temperatura wynosiła powyżej 20 *C.
• Oświetlenie: Powinniśmy zapewnić bardzo dużo światła.
• Podlewanie: Roślinie zapewniamy wysoki poziom wody. Woda powinna sięgać poziomu podłoża.
• Wilgotność powietrza: Wysoki poziom wody powinien załatwić problem z wilgotnością powietrza. Jeśli więc utrzymujemy wodę na poziomie podłoża, nie mamy się o co martwić.
• Podłoże: Stosujemy mieszankę torfu i piasku w stosunku 1:2 lub 1:3.

• Brak danych.

Rośnie w piaszczystych miejscach w sąsiedztwie wolno płynących strumieni. Często odnajdywany zanurzony pod kilkoma centymetrami wody.

Utricularia arnhemica występuje w Australii. Zajmuje terytoria na północy kontynentu. Swoją nazwę bierze od miejsca występowania, jest bowiem obecny na Arnhem Land sandstone encarpment od Jabiru po Katherine.

Opisu tego pływacza po raz pierwszy dostarczył Peter Taylor w Kew Bulletin w 1986 roku. 3 lata później opis pojawił się również w jego sławnej publikacji The Genus Utricularia - a taxonomic monograph.

•  Choć jest mniej znany, jest to jeden z niewielu pływaczy posiadających tak duże pułapki. Jak na razie dorównuje mu tylko U. humboldtii, miejmy jednak na uwadze, że pływacz Humboldta jest dużo większym pływaczem. U. arnhemica ma więc największe pułapki względem wielkości rośliny. Chociaż pułapki rosnące nad powierzchnią ziemi mogą cieszyć nasze oczy, są niestety niezdolne do łapania pożywienia, dopóki nie zostaną zanurzone w wodzie.

• florabase.dec.wa.gov.au
• The Genus Utricularia - a taxonomic monograph, Peter Taylor.