Łapanie zdobyczy:
Organy chwytne żenlisei, tak jak u pływaczy lądowych, umiejscowione są pod powierzchnią ziemi. W uproszczeniu mają kształt litery Y, z tym, że jest ona odwrócona. Dzieli się na trzy części: część, która styka się ze stolonem, część z komorą chłonną oraz część z dwoma końcówkami, stanowiącymi podłużne wejścia do komory chłonnej. Na końcu takiego wejścia owad dostaje się zwabiony związkami chemicznymi produkowanymi przez roślinę. Nie może się wydostać, ponieważ w środku znajdują się włoski, które skierowane są do góry i próba ich wygięcia w dół kończy się zamknięciem drogi. Ofiara ma zatem tylko jedno wyjście, przeć do przodu. Niestety ta droga, choć jedyna, nie skończy się dla niego szczęśliwie. Na końcu każdego z ramion znajduje się komora chłonna, w której ofiara jest rozpuszczana, a otrzymany roztwór jest wchłaniany przez roślinę.